Noisia – Split the Atom PDF Afdrukken E-mail
Albumreview
door Stijn Theus   
donderdag 24 juni 2010 07:23
Wie Noisia al is tegengekomen op een nachtelijke uitspatting (Therapy Sessions iemand?) weet waar de drie mannen van Nederland voor staan: ronkende en vooral vettige bassen die een nieuwe en duistere kant aan de drum & bass hebben toegevoegd. Noisia bewijst met hun eerste langspeler dat er wel degelijk een weg is uit het vakje genaamd drum & bass: Electro, dubstep en Amon Tobinesque soundscapes met de trademark vettige Noisia-saus vormen de basis voor een eerste en baandoorbrekend album.

“Noisia maakt muziek voor dj’s en dansvloeren dat interessant genoeg is voor de overstap van clubs naar je MP3 speler”, beschrijven ze op hun Myspace. Letterlijk hebben ze daar volledig gelijk in: sets opgenomen op feestjes zorgen voor de nodige flashbacks van dronken feestbuien en - voor de liefhebbers - heel veel dope. Maar MP3 versies van hun platen zijn qua intro en opbouw te langdradig om pakweg een bus bejaarden de broodnodige hartaanval te bezorgen om de pensioenleeftijd naar beneden te trekken. En dat hebben ze met hun debuut goed in hun achterhoofd gehouden. Niet dat ze hun grootouders het hiernamaals in knallen met hun vuile bassen, maar een langspeler met de beste singels van de afgelopen 5 jaar spreekt de massa simpelweg niet aan. Nik Roos, Thijs de Vlieger en Martijn van Sonderen hebben twee jaar gewerkt aan Split The Atom en over elk nummer is voldoende nagedacht om een groter publiek aan te spreken dan de gemiddelde drum & bass feester.

 

Opener Machine Gun zet meteen de toon voor de rest van het album en gooit gebroken elektronica in de blender met het betere basswerk. Het nummer (waarvan op plaat een vette dubstep-remix is gemaakt door 16Bit) is een korte samenvatting van de muzikale reis die Noisa doorheen het album zal maken: van drum & bass naar dubstep met de nodige elektronica en terug. Red Heat zet de nood aan een nieuw Utopia van Jackson and His Computerband even op hold met lekkere elektro, zonder de wortels in de drum & bass te verloochenen. Op Shelshock voorziet Noisia zelf de mc die op het hoogtepunt wel zijn bakkes houdt en de opbouwende stukjes aanvult met al dan niet aangename rap – anders dan op feestjes waar negers met een uit de kluiten gewassen ego hun mond niet houden. Sunhammer, een samenwerking met de beruchte Amon Tobin van Ninja Tune, zorgt dan weer voor een perfect evenwicht tussen de verschillende achtergronden van beide artiesten: de analoog opgenomen tunes van de Engelse Braziliaan passen mooi samen bij de bassen van de Hollanders. Stigma hadden we al eens eerder gehoord op een feestje en Square Feet zorgt met zijn dubstepbassen voor een perfecte uitsmijter na een helse elektronische rit.

Noisia speelt deze zomer enkel op Pukkelpop. Volgende week brengen we hen een bezoekje in Holland om te polsen naar hun nakende optreden, omdat ze de live dimensie van hun optredens verder willen verkennen. Which is nice.
 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: