Drum Eyes – Gira Gira PDF Afdrukken E-mail
Albumreview
door Stijn Theus   
vrijdag 03 september 2010 08:10
Shigeru Ishihara, Shige voor de vrienden of DJ Scotch Egg voor de feesters, is in België bekend voor zijn maffe liveperformance met Game Boys. Tegenwoordig is hij de ondergrond uitgekropen en zal hij te horen zijn als  bassist bij Seefeel, die op 20 september na 14 jaar stilte opnieuw een singel uitbrengen op Warp. Nu al is hij leider van een nieuw groepje ongeregeld genaamd Drum Eyes, waar hij zijn gameboys (soms) laat voor wat ze zijn en zich concentreert op nieuwe en grensverleggende muziek. De elpee ‘Gira Gira’ is daar het verrassend mooie resultaat van, dat zeker gehoord mag worden.
Geen 8-bit schreeuwlandschappen of maffe Mario Bross core meer voor deze Japanner, die tijdens optredens op meerdere Breakcore Gives Me Wood feesten de dansvloer omploegde tot een chaotische moshpit van dronkaards en junkies. Onze favoriete Aziaat, die met wat verbeelding leek weggelopen uit een opiumkit, sloeg onlangs de handen in elkaar met E-Da, drummer van de Boredoms, en vormde zo de harde kern van Drum Eyes. Met nog enkele gastbijdrages van kennissen die de gitaar en viool ter hand namen, blikte hij ‘Gira Gira’ in, een plaat met kosmische geluidlandschappen en bevreemdende beats.
De opener ’50-50’ trekt zonder nadenken alle registers open met hedendaagse psychedelische synthesizer- en gitaarklanken, om te eindigen in chaotische drumsalvo’s. ‘Future Police’ zet die bevreemding verder en lijkt je mee te nemen naar een postapocalyptisch zombielandschap met grappige beats en synhts die herinneringen oproepen aan de goeie ouwe Romero en zijn levende doden. Op ‘Future Yakuza’ nemen de dronende gitaren het over van de synths, die opnieuw de buitenaardse lijn verder zetten en je zenuwen doen trillen van enthousiasme, een gevoel dat, naarmate het tien minuten durende nummer vordert, omslaat naar wanhoop. ‘Gyanzu’ vult de leegte met zoemende versterkers en Amon Tobinesque beats, voordat ’13 Magicians’ opnieuw de epische tour op gaat. De lekkere drumlijnen van E-DA houden de zwervende elektronische klanken mooi bij elkaar en trekken het nummer voort als een Trent Reznor op valium en ket. ‘Hana B’ luidt het begin van het einde in en laat je nog even in een droomtoestand, als een LSD trip die rustig tot een goed einde wordt gebracht.
Tegen alle verwachtingen in (we zijn wel wat anders gewoon van DJ Scotch Egg) is dit een wondermooie aanrader van een plaat. ‘Gira Gira’ tast de grenzen van elektronische muziek af en geeft je het gevoel dat er een nieuwe psychedelische revolutie heerst in de duistere krochten van de  ondergrondse muziekwereld. Die illusie wordt natuurlijk in stand gehouden met de nodige 2CB, LSD en DMT, chemicaliën die op de redactie frequenter gebruikt worden dan het koffiezetapparaat.
 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: