Equinox, the Peacekeeper (08/02 - Café Video) PDF Afdrukken E-mail
Live
door Stijn Theus   
zaterdag 11 februari 2012 23:17
We gingen vorige week naar ons favoriete Bohemerdorp genaamd Gent voor een intiem café-optreden van Equinox the Peacekeeper in Café Video. De Antwerpenaren, met Wouter Buyst op kop, charmeerden het publiek met oprechte lyrics, Tibetaanse bovenzang en een tikkeltje Antwerps chauvinisme tot we er stil van werden - en de drummer vroegtijdig door moest voor de laatste trein. 
 
Wouter Buyst en co hangen al gezellig aan de toog te genieten van een pot bier in het reeds aardig volgelopen café in Gent, het stadje waar Jotie 't Hooft groot werd. Hij is net terug van een opname-sessie in Londen. "Het materiaal voor de nieuwe plaat ligt nu klaar om afgemixt te worden en ik ben best wel tevreden van het resultaat." We hopen op een waardige opvolger voor het verlichtende album 'We Could Wake Each Other Up' en zetten ons voor het podium om dat album voor de eerste keer live te ervaren als band.
 

Equinox the Peacekeeper zet het concert in gang met een"Merci dat jullie in deze kou tot hier zijn gekomen" en verwarmt de verkilde harten onmiddellijk met  z'n stem en de klanken van 'Cardiac Pounds'. De nummers krijgen allemaal een eigen verhaal. 'Heard My Momma Calling' wordt opgedragen aan het publiek. "Voor jullie, de mensen die er voor zorgen dat alles naar de kloten gaat, maar waarvan ik evengoed deel uitmaak." 'Momentary Clarity' zorgt voor erkenning bij het Gentse publiek die de serene stilte in het café doorbreken met instemmende geluiden en met de cover van Dylan's 'I Shall Be Released' schemert een Antwerps karaktertje door wanneer hij bijna toegeeft dat dit wel een van de betere versies is van het nummer. Wij geven hem in die onvolledige stelling volledig gelijk.
Ook het bisnummer sleept de bar helemaal mee op de tonen van 'If You Don't Mind, (I'm Going Home)' voordat hij alleen en breekbaar, achtergelaten door een haastige drummer die op weg is naar zijn trein, en aanschouwd door de bassist, z'n laatste song inzet.

Het feit dat we Equinox voor de tweede keer hier in gent hebben gezien, lijkt geen toeval. Net als Jotie 't Hooft is deze jongeman een neo-romantische dichter, een lyricist die in tegenstelling tot Jotie geen toevlucht neemt in extreme pijnkillers en amfetaminen, maar het leven met een verruimde geest bekijkt en met zijn teksten, levensbeeld en manier van leven de oplossing voor het grijpen legt. De combinatie van gitaar en mondharmonica linkt hem snel aan Dylan, maar dan wel een Bob met de warme, rustgevende stem van Cohen die wordt bijgestaan door de zwevende sounds van Eels. Voor ons is dat al meer dan genoeg om door de preselectie van Humo's Rock Rally 2012 te stoten. 

Laat het geen parels voor de zwijnen zijn, haal als de bliksem de Milo's uit de ether en geef E the P de airplay die hij verdient.  Met ons heeft hij er alvast een overtuigde ziel bij en we kijken dan ook met hoge verwachtingen uit naar zijn nieuwe, in Londen afgemixte en langverwachte album. 
 
Illustratie: Deborah Tschepe 
 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: