End Times Festival 2012 PDF Afdrukken E-mail
Live
door M H Core   
dinsdag 20 maart 2012 22:28
We stevenen nog altijd resoluut op onze ondergang af en om dat te vieren ging cultus naar een imaginair festival aan het einde van de wereld zoals we die nu kennen. Een festival dat de destructiviteit ademt die ons tot dit punt heeft gebracht, maar met een zo vernieuwende geest dat het niet alleen een einde is, maar een nieuw begin.

"Het idee voor dit festival is beginnen rijpen nadat we Naam hadden uitgenodigd voor concert in Antwerpen. We zaten daar wat voor ons uit te bazelen tegen de drummer van de band en op een gegeven moment vroeg hij ons "what the hell" er mis was met ons. "Are your trippin' or something?" En, as a matter of fact, dat waren we inderdaad. Hij sloeg daarop vrolijk de aangeboden paddo's in z'n bek. Geen idee wat er nog van hem is geworden daarna, maar hij gaf ons wel het idee voor End Times."
 
 
We zitten in de Chill Out van het festival, of beter nog, de Freak Out. Allerhande oude en nieuwe psychedelische cinematografische hoogstandjes worden uit focus tegen de muren geprojecteerd - de Yellow Submarine kwam voorbij gesjeesd, gevolgd door de dromer van Waking Live en de afbraak van de Wall. Toeschouwers voor wie het allemaal te veel is geworden, zitten verspreid over de Kashmir tapijten voor zich uit te staren met een joint in de hand en lachen met alles of niets. De organisator lijkt er helemaal niets van te merken en gaat lekker op in zijn eigen verhaal.

"Dankzij die drummer zijn we nu met iedereen die maar wil samen aan het trippen op een legaal hallucinogeen op een festival dat alle grenzen te buiten gaat. Op muzikaal, mentaal en organisatorisch vlak." Dichters en kunstenaars, onbegrepen wetenschappers en verbannen psychologen, hardleerse hippies en ondergrondse chemici, allen zijn ze op het laatste feest ooit om met z'n allen een collectieve flash back naar de Pass The Acid Test feestjes te ervaren. "Bij gebrek aan legale acid - de illegale variant zal hier nog wel te vinden zijn maar daar hebben we niets mee te maken - zijn we in het archief van Shulgin gedoken en hebben daar iets uitgehaald dat voor iedereen doenbaar leek." 
 
 

Right! We houden het voor gezien en verlaten de Freak Out met een vette quote op zak terwijl onze perceptie van kleur uit de hand begint te lopen. De opgewaardeerde sinaasappelsap doet zijn werk blijkbaar goed en we begeven ons tussen de psychedelische avant garde van deze tijd in de concertzaal. De locatie alleen al geeft ons de flash back van ons leven. Hier stonden we zo'n twintig jaar geleden in korte broek op bosklasse. De Hoge Rielen doen voor een keer dienst als romantische setting, weg van technologie en het dagelijkse leven, terug naar de basis, de natuur, onze oorsprong. De wereld zoals we die nu kennen breekt dankzij de hallucinogenen volledig in stukken.

De line-up van vanavond - of vannacht, want er wordt nog wel even door getript - is zo experimenteel dat je Huxley's deuren wel moet open zetten om dit te slikken. Er staat niet 1 band op het podium, maar een mengelmoes aan artiesten die het ook maar een beetje aankan om al trippend een noot aan te slaan. Ook zij hebben aan het appelsien sap gezeten. De vooropgezette line-up met muzikanten van Spiritualized, The Brian Jonestown Massacre en Colour Haze loopt door elkaar zoals onze waarneming. Geen fight op 't podium deze keer, maar met in elkaar geslagen handen tussen de overgebleven en gezond scheef gaande muzikanten, jammen ze al een eindje de nacht in. 
 

Met het aanbreken van de dag als de zonnestralen door de ramen schijnen, blijkt dat we er weer stevig insteken. En verdomme klere kutzooi! We staken deze keer echt wel diep. Onze hallucinaties van een betere wereld met concerten die grenzen doorbreken was niet meer dan een wishfull thinking op één van onze legale highs en op muziek die door de boxen van een kamer galmt. We zijn wel iets te imaginair geweest en hebben voor onszelf een nieuwe wereld gecreëerd die wegebt bij het naderen van onze baseline. Nuchter zijn is een bitch, maar wie weet organiseren we zelf wel zo iets. En zo legaal als de pest, welteverstaan. 
 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: