Absu + Impiety + Panchrysia + 2 snel te vergeten bands in Trix (9/4) PDF Afdrukken E-mail
Live
door Ronny Hellevorst   
dinsdag 10 april 2012 01:19

Lay down your souls to the gods rock ‘n’ roll! Het hangt van de accuraatheid van je encyclopedie af maar zij die het handbook ‘Metal voor Beginners’ openslaan zullen lezen dat het Cronos en co van Venom waren die black metal hebben uitgevonden. Dertig jaar na de plaat Black Metal is het genre ontegensprekelijk levendiger dan ooit, met het Amerikaanse Absu als zowat de hottest shit around.

 

 

 

Vijf snoeiharde bands op een maandagavond: je kon op voorhand al voorspellen dat 1) er minstens één crapband zal tussenzitten en 2) dat de kans bestaat dat wanneer Absu laat op de avond het podium zal bestieren, een deel van het publiek al over zijn hoogtepunt zit wat betreft aandacht en goesting ‘om er in te vliegen’.

 

Het is altijd een beetje ondankbaar om op zo’n avond en dan nog zo vroeg (19u) te moeten openen, maar Panchrysia deed het uitstekend. Black metal uit ‘Hest’ Op den Berg en dus bindteksten in smakelijk Kempisch: alleen daarvoor al dienen Zahrim, Web, Joris en Dol geprezen. Ze draaien al even mee en dat kon je zien: zelden een band gezien die ondanks een klein en weinig geïnteresseerd publiek zo strak speelde. Wat ons betreft mocht Panchrysia net onder Absu op de affiche staan want afgezien van die laatste speelde ze al wat nog komen zou los naar huis.

 

 

Het Amerikaanse Christian Mistress, bijvoorbeeld. Leuke old school heavy metal sound die hier en daar wat belegen klonk zonder dat het stoorde. Alleen: noem ons een seksist maar de enige grieten die zich aan metal vocalen mogen wagen zijn Peggy van Bliksem, Angela van Arch Enemy en Candace van Walls Of Jericho. Vandaar: nipt onvoldoende. Sympathieke gitarist wel, die ons tijdens de pauze kwam vergezellen en, na een circle jerk ter uitwisseling van te checken muziek, ons zijn vorige band Funerot aanraadde. Heerlijke old school cross-over thrash, te checken.

 

Gewoon, omdat het nu eenmaal meer de moeite is dan Christian Mistress, Funerot:

 

 

 

 

Maar het slechtste moest nog komen en wel in het gedaante van het Canadese Necronomicon. Ze brengen zichzelf onder bij thrash en death metal maar ze hebben meer weg van een wel heel slechte, gecastreerde coverband van Dark Funeral of Gorgoroth. Ze hebben allicht Lords of Chaos gelezen en de back catalogue van Immortal en Mayhem bestudeerd, maar black metal is zo’n gevoelig genre dat als het niet ‘echt’ is, je dat meteen merkt en het een wat lullige grap wordt. Te laat het podium beklimmen omdat de corpse paint nog niet opgedroogd is en bij de bindteksten een poging tot een Scandinavische tongval hanteren? Poseurs, en niks meer.

 

Necronomicon 

 

Wist u overigens dat Singapore een levendige metalscene heeft? Wij ook niet tot we vorige week wat dieper naar de wortels van Impiety zijn gaan graven. Al sinds 1990 laven ze zich aan de kelk met vers gewonnen geitenbloed en lieten ze elf platen op de occulte black metal lievende mensheid los. Qua extra-muzikale commentaar toch even melden dat, hoewel ze er in vol ornaat uitzagen zoals dat soort bands er horen uit te zien, het van dichtbij een beetje lachwekkend uitzag. Denk de slechteriken uit Mad Max mocht die film zich in de Noorse besneeuwde bergen afspelen. Op een groot festivalpodium of in een donkere marquee valt het allicht minder op, maar ik geraakte maar niet van de gedachte af dat ze na de show doodleuk hun rode trainingspak van Puma met dito sneakers zouden aantrekken. Muzikaal geen klachten (afgezien van hardnekkige fysieke pijn dan) en dat ze in honour van Quorton, nog steeds de onbetwiste grootste meneer van black metal ooit, de Bathory-track Equimanthorn op ons los lieten, zorgde voor een in te kaderen moment.

 

 

 

Absu dan. Vernoemd naar het uit de Sumerische mythologie afstammende woord voor ‘bron aller bronnen’. Hun jongste plaat Abzu behoorde vorig jaar tot een van onze favorieten tussen de shitload aan black metal die 2011 rijk was. Met onder andere Lithurgy, Blut Aus Nord (door het in drie delen opgesplitste 777 zelfs evenveel keer in onze lijst), Void, Taake, Altar Of Plagues en Wolves In The Throne Room werden we vorig jaar gezegend met misschien wel het beste black metal jaar ooit.

 

Absu 

 

Wat bij een vage eerste beluistering nog leek op een trio black metal schorem dat zijn geloof in Lucifer afvallig was geworden door te gaan lenen bij in dit geval te verfoeien genres als maatschappelijk bewuste indierock (lees: ze leken ergens onderweg het kriebelende gevoel van wollen kousen uit de betere wereldwinkel gevoeld te hebben), progrock die lag te schimmelen op het schap van Yes-toetsenist Rick Wakeman en hier en daar een stukje faux proto-hairmetal. Bij het nadrukkelijker beluisteren van Abzu bleek echter dat ons ongelijk niet argelozer kon zijn: wat een plaat! Black metal die grenzen waagt af te tasten die door de purist als heilig worden beschouwd maar tegelijk als geheel ook puur genoeg om zich ongegeneerd en terecht tussen meesters als Bathory, Darkthrone en Emperor te wringen. Dat hun vorige plaat simpelweg Absu heette, deze Abzu en de volgende Apsu getuigt van bijster weinig creativiteit, maar de platen bewijzen het tegendeel.

 

 

 

Ook live kwam het trio hard aan. Drummer Proscriptor McGovern die tijdens het mishandelen der vellen de diepste grunts en de hoogste schreeuwen uit zijn strot knijpt: sterk. Een beetje de Levon Helm van de black metal, zeg maar. Of het demonische effect op zijn stem bij de bindteksten dat gevolgd werd door een helse schreeuw die nog het beste te vergelijken valt met de krijsende gil van een robotadelaar die een natte vinger in zijn geoliede prise geduwd krijgt. Songs als Abraxas Connexus en de uit The Sun Of Tipharet gediepte afsluiter The Coming Of War sterkten ons alleen maar in onze overtuiging dat Absu een van de allerbeste black metalbands van het moment (en misschien wel ooit) is.

 

Lekker avondje walsen met Satan. Alleen was het echt te veel. Wat ons betreft hoefde het niet meer dan Panchrysia, Impiety en Absu te zijn, aan de rest verspillen we in de toekomst onze tijd niet meer. In nomine Sathanas: Paasmaandag op uw bakkes.

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: