Hell Ride: Bikes, Babes and Blood! PDF Afdrukken E-mail
DVD
door PJ   
dinsdag 28 april 2009 08:27

Hell Ride!  En het is inderdaad een helse rit.  Om te beginnen: wat een topcast!  Geschreven, geregisseerd en aangevoerd door Larry Bishop als Pistolero (Kill Bill 2, Wild in the Streets, Savage Seven) geflankeerd door Michael Madsen als The Gent (Reservoir Dogs, Kill Bill, Donnie Brasco, Sin City,...) en Eric Balfour als Commanche (The Texas Chainsaw Massacre 2003).  Tegenover hen staan Billy Wings gespeeld door Vinnie Jones (Chelsea, Snatch, Mean Machine, X-Men: The Last Stand) en The Deuce, David Carradine (Kung Fu, Kill Bill, Saints Row,...).

Ook ultiem bikerboegbeeld Dennis Hopper (Easy Rider, True Romance, Gunfight at the O.K. Corral,...) mag zijn Harley nog eens aantrappen als Eddie 'Scratch' Zero.  De vaak schaars geklede en steeds té sexy babes worden zeer letterlijk vormgegeven door o.a. Leonor Varela, Julia Jones, Laura Cayouette en Alison McAtee.

Als klap op de vuurpijl verleende Quentin Tarantino ook nog eens zijn naam aan het project, wat hij eerder ook al deed bij Hostel.  Dat laatste maakte ons enigszins sceptisch: Hostel was Tarantino's naam op de poster absoluut niet waard, het bloed en de rauwheid was voldoende aanwezig maar het dansen op de tijdlijn, de coole dialogen en de verrassende plots die Tarantino in zijn films op een superieure manier aan de dag weet te leggen, waren ver zoek.  Daarom bestond de twijfel of dit een B-film (ondertitel: Full of awesome gunfights and badass characters) dan wel een instant cult-klassieker zou worden.  Menig filmkenner zal mij bijtreden in mijn mening dat films nooit helemaal of goed of slecht zijn, de waarheid is vaak grijs.  Zo ook Hell Ride: laten we het een B-film met aanzienlijk cult-potentieel noemen.

In tegenstelling tot andere films die verwijzen naar (vaak betere) andere films in hetzelfde genre, weet Hell Ride wel een eigen karakter te ontwikkelen.  Het verhaal op zich mag dan maar magertjes zijn, maar - laten we eerlijk zijn - de grote plot van Kill Bill en Jackie Brown waren ook geen wauw-momenten.  Maar, en dat heeft Bishop zeer goed van Tarantino afgekeken: door gevatte, supercoole dialogen, enkele flashforwards en flashbacks en 'a bit of that ultra-violence' lijkt het alsof alle kleine chaotische stukjes op het einde mooi in mekaar vallen.  De kunst om een mager verhaal genoeg aan te dikken opdat de kijker het gevoel krijgt meegesleept te worden in een orkaan van plotwendingen.

Eigenlijk is cool het meest rechtvaardige adjectief om deze film te benoemen.  Oneliners waar Tony Montana en Jules Winnfield jaloers op zouden zijn,  Vinnie Jones die een ge-update pijl en boog gebruikt om mogelijke ballbreakers te mollen, Commanche die een schoppenaas waar slordig staat opgeschreven Get out of jail without paying gebruikt om zijn maat ferm op zijn bakkes te slagen,... Genieten!

De extra's zijn leuk maar niet essentieel.  Een obligate making-of en een trailer maar ook enkele stukjes docu: The Babes of Hell Ride, The Guys of Hell Ride en The Choppers of Hell Ride, best leuk maar niet om meteen na de film te bekijken want dan krijg je toch enigszins het gevoel dat de film gemaakt werd met de bedoeling een cult-klassieker te worden.  De essentie van cultfilms is net dat het aanvankelijk kutfilms zijn die na verloop van tijd toch een breder publiek van hevige fans weten op te bouwen.  Cult kan dus niet opgedrongen worden, het is jammer dat Hell Ride dat wel tracht te doen.

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: