Los Abrazos Rotos: liefde voor film PDF Afdrukken E-mail
DVD
door Wim Van Acoleyen   
woensdag 10 maart 2010 13:49
Pedro Almodóvars jongste mengt moeiteloos verschillende stijlen, blijft elke moment boeien én ziet er bovendien fantastisch uit. Geen absoluut meesterwerk, maar Los Abrazos Rotos hoeft zich niet te schamen tussen de andere prachtwerkjes uit zijn oeuvre.

 

Los Abrazos Rotos

Harry Caine, een blinde schrijver, wordt op een dag gecontacteerd door een redelijk louche figuur, die wil dat Caine een scenario voor hem schrijft. Caine weigert, maar het bezoek haalt verdrongen herinneringen boven aan veertien jaar geleden, toen Caine onder zijn echte naam Matteo Blanco leefde, nog kon zien en filmregisseur was.  Los Abrazos Rotos switcht vanaf dat moment tussen 1994 en 2008: in de raamvertelling vertelt Caine aan een jonge vriend hoe de opnames van zijn laatste film faliekant afliepen en hoe hij de liefde van zijn leven verloor.

 

Los Abrazos Rotos is geen Almodóvar-grand cru: daarvoor zijn de personages nét iets te eendimensionaal, is het film noir-toontje van de flashbacks nét iets te pulperig en graaft Almodóvar nét niet diep genoeg in zowel motivaties van personages als emoties. Het is ook een beetje oneerlijk de film te vergelijken met eerdere meesterwerken van de Spaanse cineast. Maar Almodóvar heeft wel het zeldzame talent om gewoon erg boeiende films te maken, met prachtige beelden en schitterende acteerprestaties (met dank aan ’s mans nieuwste fetisjactrice Penelope Cruz). De regisseur amuseerde zich duidelijk rot tijdens de opnames, met knipogen naar vroeger werk (de film-in-de-film van Matteo Blanco) en referenties naar filmklassiekers. De liefde voor film spat van het scherm, en dat is leuk om naar te kijken.

 

 

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: