3:10 to Yuma: teleurstellende derderangswestern PDF Afdrukken E-mail
DVD
door Haik Guevorkian   
zondag 28 december 2008 00:57
“Ik ben liever een mysterieus figuur dan één van de vele celebrity’s wier leven een open boek is”, zegt Christian Bale in een interview.  Dat verklaart waarom de Engelsman als een kameleonacteur door het leven fladdert.  Een tijd geleden konden wij superheld Bale letterlijk van gebouwen zien springen als Batman. Daarvoor ging hij als psychopaat tekeer in American Psycho en nu mocht hij van regisseur James Mangold zijn cowboyhoed opzetten voor de western 3:10 to Yuma.

De film begint wanneer in het holst van de nacht de schuur van Dan Evans (Christian Bale) in brand wordt gestoken wegens het niet aflossen van zijn schulden.  De mankende rancheigenaar kijkt verbitterd toe, terwijl zijn laatste hoop om zijn familie van de ondergang te redden afbrandt.  Zijn jongste zoon heeft tuberculose, zijn vrouw en zijn oudste zoon hebben geen respect meer voor hem en hij zit tot aan zijn nek in de schulden.  Rancuneus neemt hij zijn geweer in de hand, gaat in het zadel zitten en draaft weg.  

In een typisch cowboystadje aangekomen, waar mannen met moordlustige tronies rondlopen, neemt het lot van Dan Evans een andere wending.  De geduchte misdadiger Ben Wade (Russel Crowe) is na een overval op een postkoets met geld in hetzelfde stadje gevangen genomen.  De sheriff besluit hem over te dragen aan de federale autoriteiten in Yuma waar hem de strop te wachten staat.  Maar wie durft deze gewaagde opdracht aan te nemen?  Want de bende van Wade ligt op de loer om hun leider te bevrijden.

Dan Evans beschouwt dit als de kans van zijn leven (om de schulden van zijn ranch af te lossen) en grijpt ze met beide handen.

De film die tot nu toe kon boeien neemt stilaan een onrealistische wending.  De vijf vrijwilligers, die instemden de beruchte overvaller op de trein van 10 over 3 naar Yuma te zetten, blijken één voor één leeghoofden te zijn.  De sluwe Russel Crowe weet met zijn honingzoete woorden steeds opnieuw zijn escortes te misleiden en slaagt er zelfs in om geboeid met vork in de hand één van de vrijwillgers, een bonk van een vent, te vermoorden.  De geloofwaardigheid van de film daalt evenredig met de waarde van de Fortis-aandelen.

Op hun pad naar het treinstation blijkt de bende van Wade slechts een van de vele gevaren te zijn.  Ze kruisen woedende Apache-indianen en wraakzuchtige cowboys die niet terugdeinzen voor een groepje mannen met geweren.  De afgematte Dan Evans moet om de haverklap door de zure appel heen bijten en ziet geen andere keuze dan door te gaan tot het bittere einde.

De film staat garant voor actie maar verliest al snel de geloofwaardigheid wanneer het aankomt op zin voor realiteit.  Behalve Ben Foster, lid van de bende die Wade probeert te bevrijden, slaagt niemand er echt in een coole cowboyact neer te zetten.  Ik blijf alvast op mijn honger zitten, wanneer ik de film vergelijk met topwesterns zoals Once upon a time in the West.
 
 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: