Animal Collective - Oddsac PDF Afdrukken E-mail
DVD
door PJ Symons   
dinsdag 27 juli 2010 00:00

Enkele jaren geleden kon je met zekerheid het video-album tot een vergeten kunst rekenen. In de eighties was het een gigantisch succes, toen het er nog op leek dat de video de radio ster zou vermoorden en iedereen van Devo tot Oliva Newton-John zich aan het genre waagden. En dan verdwenen ze weer. Wanneer we diep graven naar de sociologische betekenis daarvan, zou dat kunnen zijn omdat het video-album wat te utilitair was: je kan niets anders doen terwijl het opstaat, je zit en kijkt met je volledige en onversneden aandacht. U kan zeggen dat dat geen slechte zaak is, maar evenzeer was er iets aan het video-album dat de moeite die een artiest in zijn muziek stak naar beneden haalde. Een van de pleziertjes aan een plaat is dat ze ervoor zorgt dat de luisteraar vrije beelden ophaalt in zijn hoofd, da’s moeilijk wanneer je naar de beelden van iemand anders kijkt. Om een interview met Robert Plant te quoten: je hoort niets meer door al dat kijken.

 

Maar het video-album maakte recentelijk haar comeback. The Chemical Brothers, maar vooral alternatieve rockbands als Arche Bronson Outfit, Bombay Bicycle Club, Liars en The Young Knives maakten er een. Maar hun pogingen (The Chemical Brothers probeerden hun bombastische live-visuals op DVD te persen) bleken wat achterhaald: vaak kwam het uit als deluxe editie bij een plaat om mogelijke downloaders op andere gedachten te brengen.

 

Animal Collective Oddsac

 

Die beschuldiging gaat echter niet op voor Animal Collective’s Oddsac, een samenwerking met video-weirdo Danny Perez. Er werd zolang aan gewerkt dat de soundtrack helemaal niet klinkt als het album Merriweather Post Pavillion van vorig jaar, maar als hun meer indie, experimentele stuff dat daarvoor kwam. Er staan twee prachtsong op de soundtrack – een daarvan is een prachtige opeenhoping van elektronisch bewerkte vocal harmonies die plots explodeert in donderende drums, de andere een klaaglijke akoestische track – maar ook onherbergzame passages waar je tevergeefs doorheen de stofwolk vreemde elektronische textuur op zoek gaat naar een song. Maar het lijkt erop alsof Animal Collective een soort vrijkaart heeft gekregen van de pers om hun zin te doen, alleen superlatieven worden bovengehaald. Het enige gevaar dat ze lopen is dat een of andere dwaze blogger zich verliest in poëzie en Grote Woorden: “Animal Collective kan ervoor zorgen dat bronnen opdrogen terwijl rivieren overstromen.” Wat?

 

Zowel bloggers als pers gaan hun werk hebben met zoeken naar superlatieven die passen bij Oddsac, een uur vol abstracte beelden die wat doen denken aan Cremaster Cycle van Matthew Barney maar zelfs het vage gevoel voor structuur in Barney’s films laten varen. Dat gezegd zijnde, als jouw idee van een geweldige avond bestaat uit iemand met een blonde pruik en een brede broek die traag een drumkit ineensteekt terwijl een bebaarde man in een satijnen jurk met een lasso zwiert en naar hem roept… Haal uw kredietkaart dan boven: jouw audio-visuele orgasme van het jaar staat voor de deur.

 

Verder wordt het kook-en-eet spelletje van een groep indie grietjes verstoord door de verschijning van een rode figuur met een gerafeld, vreemd hoofddeksel dat hem wat doet lijken op een samensmelting tussen Homer Simpson, Rick Wakeman en een penis, alvorens op de vloer te vallen en giechelend mekaar in te smeren met eten. Dat laatste lijkt nog het meest op een fetisjistische droom van een blogger die zou schrijven dat Animal Collective ervoor zorgt dat bronnen opdrogen terwijl rivieren overstromen.

 

Het lijkt er nog het meeste op dat ze zich inspireerden op Fellini’s 8,5. Die ze waarschijnlijk stoned bekeken en waarvan ze dachten dat ze het zelf ook konden. Het verschil met de countercultuur van toen is dat je op een of andere manier wel besefte dat die films tenminste Een Punt probéérden te maken. Oddsac doet dat niet: het is écht niets meer dan een serie abstracte beelden. Dat maakt het niet minder saai, maar wel minder pretentieus. En laten we daar al blij mee zijn. Alhoewel we ook optekenen dat het achteraf wel voelt alsof je een hele Odd stamp in uw Sac kreeg.

 

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: