Che part 1 - The Argentine: Hondstrouw portret van een beroepsrevolutionair PDF Afdrukken E-mail
Ciné
door Wim Van Acoleyen   
dinsdag 10 februari 2009 07:00
Filmmaker Steven Soderbergh is altijd al een buitenbeentje geweest: het ene moment regisseert hij brave publieksfilms zoals Out of sight of Ocean’s Eleven, en vervolgens gaat hij voor een moeilijker project zoals de film Bubble, of Solaris.

Deze schizofrene manier van filmmaken zorgt ervoor dat hij zijn boot mooi tussen twee kades kan houden: studio’s zijn best bereid een wat artistieker project te financieren, op voorwaarde dat hij daarna weer een kaskraker aflevert.

 

Na het makke, maar goed scorende Ocean’s Thirteen, brengt hij nu dus een wat gewaagdere film in de zalen. Che, een biografie over de iconische Argentijnse verzetsstrijder, is echter geen experimentele of moeilijke film.  Het verhaal is redelijk rechtlijnig, fotografie en montage zijn voornamelijk klassiek. Het addertje zit hem in de taal, de duur en het onderwerp: een volledig Spaans gesproken, 4 uur durende biopic over een communistische verzetsheld is aan de Amerikaanse box office een gegarandeerde flop.

 


 

Elders waren de reacties ook eerder lauw: bij de première in Cannes werd de film maar koeltjes ontvangen.  Soderbergh snoeide wat in de montage, en brengt de film nu dus in twee delen uit. Deel 1 komt nu in de zalen,  en deel 2 (dat Che’s mislukte opstand in Bolivië beschrijft) volgt binnenkort.

 

The Argentine volgt Che vanaf zijn eerste kennismaking met Fidel Castro tot net voor het einde van de Cubaanse Revolutie.  Benicio Del Toro, die de charismatische Guevara met bravoure vertolkt, is bijna continu in beeld: Che is de titelheld, en staat bijgevolg in praktisch ieder shot centraal.   Logisch ook : het scenario is immers gebaseerd op Che’s dagboeken en gesprekken met diens medestrijders.

 

Zolang de strijders ergens in de Cubaanse jungle verscholen zitten, en hun offensief plannen, is de film ronduit schitterend.  Hoewel iedereen weet hoe het verhaal afloopt – spoiler: Castro’s revolutie slaagt! – blijven de gevechten en tactische besprekingen spannend.  Helaas maakt Soderbergh een desastreuze beslissing: parallel met de Cubaanse strijd wordt Guevara getoond tijdens zijn bezoek aan New York en zijn legendarische toespraken voor de Verenigde Naties.  Telkens er wordt overgeschakeld naar New York,  zakt de film als een pudding in elkaar.  Vergeleken met de spannende revolutiedelen, gebeurt er werkelijk niets interessants in het New York-gedeelte.  Zonde: The Argentine had tien keer beter kunnen zijn met een wat strakker scenario, maar toch is de film zeker geen flop.

 

Tenslotte: hoe bekijkt Soderbergh Che? Wordt de verzetstrijder opgehemeld als een superheld, of afgebeeld als een genadeloze terrorist? Geen van beide: Del Toro vertolkt Guevara als een integere, idealistische mens, die vastbesloten is om zijn revolutie te doen slagen, en daarvoor over lijken wil gaan. Hij laat verraders, collaborateurs en iedereen die het slagen van de revolutie in gevaar zou kunnen brengen genadeloos executeren. Tegelijkertijd spreekt uit al zijn handelingen een enorm grote menslievendheid, een extreme vorm van idealisme. Kortom: een relatief genuanceerd beeld. Afwachten hoe Soderbergh Guevara portretteert tijdens zijn ondergang.  

 

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: