Che part 2 - Guerilla: de oersaaie val van een icoon PDF Afdrukken E-mail
Ciné
door Wim Van Acoleyen   
maandag 23 februari 2009 06:00

Het is moeilijk om je een grotere stijlbreuk tussen twee delen van één film – want dat is Che: een opgesplitste film, omdat 4 uur en 17 minuten een wel érg lange zit zou zijn -  voor te stellen.

Terwijl het vorige week verschenen The Argentine focuste op de Cubaanse revolutie, en dus een optimistische toon heeft, is Guerilla, het tweede deel van Steven Soderbergh’s biopic over de Argentijnse revolutionair, gitzwart.  De film vertelt het verhaal van Guevara’s mislukte opstand in Bolivië; zijn gevangenneming en uiteindelijke dood, is dus verschrikkelijk deprimerend, en wat erger is: oersaai.

 

 

Soderbergh behoudt de afstandelijke, onpersoonlijke stijl uit deel 1: hij lijkt enkel acties te willen registreren.  De regisseur vermijdt om een oordeel te vellen over Che’s handelingen, de kijker moet zelf maar beslissen.  Die aanpak werkte deels in het eerste deel: daar is het verhaal sterk genoeg voor.  In Guerilla werkt die afstandelijke stijl eerder in het nadeel van de film.  Als kijker wordt het wel erg moeilijk om mee te leven met de personages.  Wat ook niet helpt: de film doet bijzonder weinig moeite om nevenpersonages voor te stellen.  Che’s medestrijders worden amper geïntroduceerd, en zien er bovendien allemaal hetzelfde uit.  Na een tijdje wordt het moeilijk om de ene bebaarde revolutionair van de andere te onderscheiden.

 

Het scenario volgt Guevara’s dagboeken hondstrouw.  Daardoor focust de film eerder op het gewone dagelijkse leven van een revolutionair.  Je ziet vooral strijders kampen bouwen, honger lijden en zich verstoppen in een bos.  De trage montage maakt deze banale momenten zo mogelijk nóg saaier.

 

Tegen het einde van de film loopt ongeveer alles aan Che’s revolutie fout: de autoriteiten komen de strijders op het spoor en jagen ze genadeloos op.  Maar zelfs dàt wordt zo droog en afstandelijk in beeld gebracht dat het je als kijker geen moer meer kan schelen.  Dat is verschrikkelijk jammer: zo moeilijk kan het toch niet zijn om het publiek mee te laten leven met Che, charismatisch revolutionair icoon?

 

Kortom: na het interessante The Argentine is Guerilla een tegenvaller van formaat.  Historisch correct: ja.  Een objectief beeld van Che: ja.  Maar een boeiende film: nee.

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: