Rock 'n'roll warfare met Brad Pitt PDF Afdrukken E-mail
Ciné
door Peter Heyns   
maandag 24 augustus 2009 07:46

Wie zeker kans wil maken op een oscar kan maar beter serieuze oorlogsfilms maken, behalve als je Quentin Tarantino heet dan toch. Hij zette voor Inglourious Basterds WOII naar zijn hand en gooide een hoop spaghettiwesterns mee in de mix, en het resultaat is een verrassend boeiend oorlogsspektakel.

 

De nieuwste telg van de Tarantino generatie noemt Inglourious Basterds en breekt met de pulp en Grindhouse traditie van Master T. Hoewel het bloed met momenten nog behoorlijk vloeit maakt de regisseur met deze film alweer een grote sprong voorwaarts op technisch en narratief vlak, al neemt hij nog steeds met genoegen een loopje met de Hollywoodconventies.

 

 

Het verhaal valt uiteen  in drie hoofdlijnen, dat van een team Nazijagers, een Jodenjager en een Joodse cinemauitbaatster, die langzaamaan door elkaar beginnen lopen. Tarantino deed maar liefst tien jaar over het uitwerken van het script en blikte het resultaat in amper vijf maanden in, maar dat is er nergens aan te zien. Meesterlijke dialogen en een spanningsopbouw om U tegen te zeggen (wij zaten minutenlang op het puntje van onze stoel ) gecombineerd met een creatieve interpretatie van WO II zorgen voor een sterke basis. Gecombineerd met een cast met het neusje van de zalm uit de Amerikaanse en Europese cinema (voor de dames, Daniel Brühl en Brad Pitt spelen zij aan zij in deze prent) en u weet dat QT een prijsbeest heef voortgebracht.

 

 Of deze film ook minpunten heeft?  Jazeker, fans van levensechte oorlogsfilms die patriottisme en heldenmoed propageren zullen dik teleurgesteld zijn, but who cares?  Inglourious Basterds is gewoon een rock ‘n’roll oorlogsprent.

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: