Gezien en gekeurd; De Helaasheid der Dingen PDF Afdrukken E-mail
Ciné
door Peter Heyns   
maandag 12 oktober 2009 07:54

Wij zijn niet meteen fans van Felix Van Groeningen (Dagen Zonder Lief, Steve+Sky), maar met ‘De Helaasheid Der Dingen’  mag de regisseur overal prijzen ophalen. Geen goede film zonder goede hype, moet men bij de distributeur gedacht hebben, en zo kreeg men afgelopen week elke Humolezer een gratis filmticket.  Wij gingen Aeven checken of de hype de moeite waard was, kozen daarvoor een niet deelnemende cinema en genoten in alle rust van de film.

 

Nederland had al zijn Flodders en Tokkies, Duitsland de Ludolfs en nu hebben wij dus de Strobbes. Ze komen uit Reetveerdegem, drinken hun bier per meter, en wonen met de ganse familie bij moederlief. Dit wil zeggen, de kleine Gunther en zijn vader aangevuld met diens broers. Gunther lijkt goed op weg om in de voetsporen van de andere Strobbes te treden, maar hij ontdekt dat hij ergens nog veel beter in is nl. strafwerk schrijven. Met een beetje hulp van de sociale inspectie krijgt Guntherken de kans zijn omgeving los te laten en zelf zijn lot in handen te nemen, maar de geest van de Strobbes blijft hem achtervolgen.

 


 

‘De Helaasheid’ deed in Cannes al wat stof opwaaien en mag het ook op de oscars gaan proberen. Die verdienste ligt niet in de originaliteit of cinematografische kwaliteit van de film dan wel in de meeslepende historie van de kleine Gunther. Reetveerdegem en de Strobbes mogen dan al uit het leven van Dimitri Verhulst gegrepen zijn, ze staan symbool voor het kleingeestige Vlaanderen van onder de kerktoren, zoals het vroeger was maar nu nog steeds is.

 

Die Belgische kneuterigheid doet het steeds goed op festivals (Iedereen Beroemd, het oeuvre van de Dardennes) maar leverde tot nu toe weinig oscars op. Voor ‘De Helaasheid’ voorspellen wij eenzelfde teleurstelling in Hollywood, tenzij de Amerikaanse filmbobo’s opeens plat gaan voor de authentieke Vlaamse maar platte humor van de Strobbes, maar in Vlaanderen zal de film een gegarandeerd succes worden. De hype was nergens voor nodig, de film spreekt boekdelen, al kan een extra duwtje in de rug geen kwaad. Nog nooit werd de zelfkant van de maatschappij zo mooi in beeld gebracht. De Helaasheid der Dingen is een absolute aanrader, al voelden wij ons tijdens de film soms ongemakkelijk en voyeuristisch, maar we moeten realistisch zijn, we hebben allemaal iets van de Strobbes in ons.

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: