Sherlock Holmes - De pijp met ballen PDF Afdrukken E-mail
Ciné
door PJ Symons   
vrijdag 08 januari 2010 08:24

De regisseur van Snatch die zich aan een kostuumfilm waagt? Een ‘historische’ film dan nog wel over een van de stijfste personages uit de geschiedenis van de literatuur? Laat u daar niet aan vangen, Sherlock Holmes is een fantastische en spannende rit!

 

Lock, Stock and Two Smoking Barrels was leuk om te zien, evenals Rock N’ Rolla. Snatch was niets minder dan een absolute topfilm. Toch denk ik niet dat Guy Ritchie de redder van de bombastische Europese film is. Swept Away en Revolver buiten beschouwing gelaten, maakte hij drie films die immens entertainend waren als je ze niet al te serieus neemt.

 

Met Sherlock Holmes gaat Ritchie niet al te ver weg van zijn leest; het speelt zich af in Londen, er zitten meer dan voldoende vechtscènes in en is gespekt met zwarte humor. Maar, het concept is toch voldoende van zijn vroegere werk verwijderd, om op je hoede te zijn. Holmes is een erg geliefd personage. Arthur Conan Doyle’s boeken hebben fans over de hele wereld en het is nu niet meteen Guy Ritchie’s naam die je te binnen schiet wanneer je nadenkt over wie ‘m moet regisseren. Maar, zoals altijd, weet Ritchie het naar zijn hand te zetten en van deze Sherlock een erg moderne man te maken. Wat je precies mag verwachten valt uit een quote van Ritchie te distilleren: “Conan Doyle schreef populaire romans, wij proberen daar nu een entertainende, toegankelijke film van te maken.”

 

Sherlock Holmes

 

Het sleutelwoord is hier ‘toegankelijk’. Terwijl ook ware Sherlock Holmes fans van deze show zullen genieten, is het een film voor de massa. Deze Holmes steekt in een nieuw overjasje en is niet gebaseerd op een boek; we krijgen een totaal nieuw verhaal voorgeschoteld. We worden meteen in het verhaal gesmeten wanneer het duo Holmes en zijn trouwe hulpje Doctor Watson (Jude Law) een seriemoordenaar met occulte fantasieën, Lord Blackwood, vangen. Het lijkt op een afgesloten hoofdstuk, maar op een of andere manier weet Lord Blackwood op te staan uit zijn graf waarna Holmes te maken krijgt met zwarte magie, een vurige femme fatale uit zijn verleden en het idee dat Watson binnenkort gaat trouwen (wat hun partnership natuurlijk ten einde zou brengen).

 

De magie tussen Robert Downey Jr. en Jude Law is geweldig, maar je krijgt nooit het gevoel dat het perfect is. Downey Jr. zet Holmes neer als een soort historische John McClane waar puristen waarschijnlijk van moeten kotsen, doch voor de eerder passieve fan is dit meer dan vermakelijk. Hij en Watson kibbelen als een hoop oude wijven, wat zorgt voor wat extra bubbels. Het is een leuke extra want de film wordt vooral gedragen door de snelheid. Een actiefilm die langer dan twee uur duurt kan die snelheid gebruiken en de scenaristen hebben puik werk geleverd om daar voor te zorgen.

 

Minpunten? De special effects zijn een beetje belabberd. Misschien ligt het ook gewoon aan mij (enkele dagen na Avatar lijken alle andere special effects alsof ze door Charlie Chaplin gemaakt zijn natuurlijk). Maar het valt wel op omdat de film zo ineen zit dat de special effects eruit steken. Nog één? Robert Downey Jr. is een Amerikaan terwijl er maar weinig zo Britse personages zijn als Sherlock Holmes (en James Bond). Maar dé grootste aderlating van de film is dat het lijkt alsof dit één grote, twee uur durende trailer is voor de onvermijdelijke sequel. Het hele verhaal lijkt geschreven naar dat open einde. Bij de aftiteling voel je je dan net dat beetje in de zak gezet…

 

 

<

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: