Hunger: Honger door merg en been PDF Afdrukken E-mail
Ciné
door Mieke Dockx   
zondag 28 december 2008 14:29

Het is 1981. De Britse regering heeft alle paramilitaire gevangenen hun politieke status ontnomen. Als protest weigeren de IRA-leden in de beruchte H-blokken zich te wassen en smeren hun uitwerpselen tegen de muur. Als dat niets uithaalt, zoekt een aantal van hen het in een nog radicalere actie: een hongerstaking. De jonge Bobby Sands, gespeeld door Michael Fassbender, is een van de hongerstakers. Hij sterft na 66 dagen.

hunger


In zijn speelfilmdebuut ‘Hunger’ laat beeldend kunstenaar Steve McQueen zien en horen hoe het geweest moet zijn in de Maze-gevangenis. En daarin gaat hij erg ver. De kijker voelt de pijn die de mannen ondergaan en ruikt de stank van pis en kak in de cellenblokken. De regisseur ‘belast’ het publiek met een ongewoon grote betrokkenheid bij het verhaal, zonder beroep te  doen op overdreven of vals sentiment.


 ‘Hunger’ bestaat uit twee grote delen, aaneen gepraat door een lange dialoog. Het eerste deel geeft een overzicht van de dagelijkse routine in de gevangenis, vooral vanuit het perspectief van de cipiers. Van een hoofdpersonage is hier, vreemd  genoeg, nog geen sprake.


Bobby Sands, de uiteindelijke protagonist, komt pas in het middenstuk aan bod. Die bewuste scharnierscène, gefilmd met een stilstaande camera, is mogelijk nog indringender dan de getoonde beestachtigheden in deel een. Bobby, in gesprek met een priester, gaat dieper in op de uitzichtloosheid van de gevangenen en licht de geplande hongerstaking toe. Meer dan twintig minuten lang passeren ethische kwesties de revue. Sands’ beslissing staat vast: hij zal sterven bij wijze van ultiem protest.


Het tweede deel toont de totale fysieke en mentale aftakeling van het personage. Opnieuw toont McQueen uiterst schokkende beelden. De kijker is getuige van een intriest stervensproces dat aan de ene kant blijk geeft van vechtlust en doorzettingsvermogen, maar dat aan de andere kant de nietigheid van ons bestaan pijnlijk duidelijk maakt. Bobby Sands is een martelaar, een Christus aan het kruis, een terrorist op weg naar de eeuwigheid.


‘Hunger’ is een zintuiglijke, esthetische en moeilijk te verteren film die op soms misselijkmakende wijze aantoont hoe individuen het slachtoffer kunnen zijn van uit de hand gelopen regimes. Steve McQueen geeft daarop commentaar zonder zijn stem te verheffen. Hij kiest voor een ver doorgedreven aandacht voor compositie en kleur om zijn boodschap over te dragen. Een wrange nasmaak en veel stof tot nadenken krijg je er gratis bij.  

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: