Jeff Lynne schrijft het volgende hoofdstuk van ELO met Zoom PDF Afdrukken E-mail
Flashback
door Rogier Barberien   
vrijdag 05 februari 2010 07:48

Na enkele jaren ELO wilde Jeff Lynne ermee stoppen en zich op andere projecten toeleggen, maar omdat ELO hun platenmaatschappij nog enkele platen moest, werd hij verplicht om deze plannen nog even uit te stellen. In 1986, toen de band Balance of Power uitbracht (één van hun mindere platen), was hun contract afgelopen, en vanaf dat moment hield Jeff Lynne zich bezig met het producen van platen (zoals Cloudbreak Nine van George Harisson) en andere projecten zoals The Travelling Wilburys.

Zoom cd cover

 

In 1988 wou ELO drummer Bill Bevan de band weer opstarten en vroeg ofdat Lynne interesse had. Lynne weigerde en nam ook legale stappen. Uiteindelijk richtte Bill Bevan ELO2 op waarmee hij tourde en platen opnam. Gefrustreerd door gebrek aan succes verkocht Bevan het overige deel van de rechten op naam ELO aan Lynne in 2000 en hij zorgde ervoor dat overige leden van ELO2 deze naam niet meer konden gebruiken.

 

Ondertussen had Jeff Lynne weer zin om nieuw materiaal op te nemen en besloot dit te doen onder de naam van ELO. In 2001 kwam er dan voor het eerst in 15 jaar een nieuw ELO album uit: Zoom. Je kunt je meteen de vraag stellen of het wel echt gaat om een echt ELO album, of dat het beschouwd kan worden als een Jeff Lynne solo-album. Het is waar dat Jeff Lynne altijd alle nummers schreef in ELO, maar buiten keyboardplayer Richard Tandy (die trouwens maar op één nummer speelt) is er geen enkel lid meer bij van ELO behalve Lynne. Ook zijn de nummers in een stijl (gitaren zijn veel prominenter, strijkers zijn veel minder prominent of afwezig) geschreven die sterk afwijkt van ELO. Een ander verschil is dat de lyrics veel persoonlijker zijn dan diegenen op andere albums. Een belangrijkere vraag is echter ofdat Lynne na 15 jaar (11 jaar als je zijn eerste solo album Airmchair Theater meetelt) nog altijd goede platen kan schrijven en ik moet zeggen dat hij niet teleurstelt. Het eerste nummer ‘Alright’ zet al meteen de toon dankzij het goede gitaarwerk, de goede pianobegeleiding van Richard Tandy en een catchy refrein. Daarna wordt het iets rustiger met ‘Moment in Paradise’. Dit nummer vormt een ander hoogtepunt omwille van de ontroerende, maar wel zeer mooie atmosfeer die Lynne weet op te wekken. Ook zit er een zeer mooie gitaarsolo in dit nummer.

 

‘Just for Love’ is ook weer zo’n moment waar Jeff Lynne bewijst dat na al die jaren nog steeds goede songs kan schrijven. Het nummer heeft weer een catchy refrein en goed gitaarwerk. Naast Tandy heb je ook nog Ringo Starr die het drumstel bedient op de catchy en grappige ‘Easy Money’ en ‘Moment in Paradise’. Daarnaast speelt zijn goede vriend George Harrison (die paar maanden later het gevecht met kanker zou verliezen) nog slide gitaar op ‘All She Wanted’ en ‘A Long Time Gone’. Het laatste nummer behoort de groep van de betere nummers omwille van zijn mooie opbouw, interessante gitaarbreaks, maar vooral van zijn mooie en speciale outro. Natuurlijk heeft het album zijn beperkingen: nummers zoals ‘Melting in the sun’ zijn redelijk, maar in vergelijking met de rest niet zo goed.


Het nummer dat dan nog het dicht de sound van ELO benaderd is ‘In My Own Time’ waarbij Lynne begeleid wordt door enkele strijkers en een mooie en ontspannende piano begeleiding. Ook de backing vocals op dit nummer zijn zeer goed. Tenslotte eindigt het album met ‘Lonesome Lullaby’ wat één van de beste nummers op de cd is. Het speciale gitaarwerk, de mooie brug en opbouw naar het refrein en refrein zelf maken van dit nummer een meesterwerk. Zoom is misschien niet echt een ELO album en zeker niet zijn beste werk, maar het is een consistent en interessant album dat aantoont dat Jeff Lynne nog altijd een begaafd songwriter is.

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: