All 4 One (Kavka 11/11): De kunst van het vergeten PDF Afdrukken E-mail
Flashback
door M.H.   
vrijdag 18 november 2011 16:23

 

UMR leek even in zak en as te zitten na de verlieslatende edities van Unfinished Words, Memories of Whatever in Kavka. Antwerpen is blijkbaar niet klaar voor een poëzie, kunst en muziekcombo die organisator Christoffel Hendrickx voor ogen had, maar voor een vet feest met clowncore, breakcore, darkstep en jungle komen nachtbrakers hun kot blijkbaar wel uit. En cultus deed met plezier mee!

 

Het is me wat met die feestreviews de laatste tijd. Ik krijg er persoonlijk echt het schijt van. Zijn we te braaf geworden of is het gewoon verloren moeite om nuchter naar een feest te gaan? Ik schrijf ze met plezier - free entrance is altijd mooi meegenomen - maar al dat 'werken' en nuchter observeren van een bende scheefaards die losgaat op elektronische muziek, is gewoonweg verloren moeite. Tijd om het roer om te gooien, een fles te kraken en op zoek te gaan naar de core van het feest. Die herdefiniëring van een feestreview vergt de nodige aanvoer van alcohol en geestverruimende middelen, maar je moet er iets voor over hebben als je de grenzen van de journalistiek en scheefheid wil aftasten.

 

 

Het is middernacht als we de uitverkochte venue in't oog krijgen. De politietoren buigt zich dreigend over ons en knipoogt in de vorm van een boete voor wildplassen nogal haatdragend in onze richting. Ik heb me voor de gelegenheid laten vergezellen van m'n onafscheidelijke psychologe - een onmisbare kracht als de deuren der perceptie worden opengezet - en een persoonlijke roadie die instaat voor de aanvoer van verdovende middelen en de meer praktische zaken als rugzak en fototoestel in de gaten houdt. Geen overbodige luxe als er nog eens geëxperimenteerd wordt met feestreviews.

 

De organisatie kijkt nogal afwijzend in mijn richting als ik met veel bravoure de inkomhal betreed en me ervan bewust wordt dat m'n broodnodige roadie niet op de lijst staat. In geen tijd spauw ik een ondoordringbare woordenstroom in de richting van de verantwoordelijke, die met walging terugdeinst voor de walm whisky die daarmee gepaard gaat. We tellen snel het nodige inkomgeld neer voor onze compagnon en begeven ons in het feestgedruis. Met de verantwoordelijkheid die gepaard gaat met de job, probeer ik aan de hand van vragen van bekenden en onbekenden te weten te komen wat we tot nu toe gemist hebben. Zonder veel resultaat weliswaar, m'n geest drijft op dat moment weg op een zee van whisky en tripgolven, die elke rechtlijnige herinnering ter plekke overspoelen. En wat maakt het ook uit, het is net middernacht geweest en iedereen streeft nog naar het ultieme scheve moment. En dat moment van uitzonderlijke weekendgevoel bereiken ze het liefst voordat die clown met zijn trekzak het podium bestijgt.

 

 

 

 

Ed Cox, de man met trekzak, ligt al voor zijn optreden ergens op een matras te crashen van te veel Belgische wiet en heeft zo te horen (en te lezen) al een interessant interview gegeven aan een collega. Als ik naar meer informatie vraag aan een hippie met dreadlocks, passeert het opgefokte deel van de organisatie me in de hal en werpt me een sarcastische blik toe die lijkt te zeggen "Dude, hoe scheef ben jij wel niet. Zou je niet beter werken in plaats van te zeveren? Een interview zou wel handig zijn, niet? Hoe staat het met de foto's?" Ik kijk terug met een blik die eenveel wil zeggen als "Wat denk je dan dat ik aan het doen ben? Ik sta hier niet voor niets te lullen met een als clown vermomde hippie die niet eens Ed Cox blijkt te zijn!" en kom tegelijkertijd tot het besef dat een onverwachte versnelling in tijd en ruimte heeft plaatsgevonden. M'n gezelschap is verdwenen en als ik naar mijn fototoestel grijp om de gevraagde foto's te schieten, blijkt mijn rugzak inclusief camera niet op de vertrouwde plaats rond mijn lichaam te hangen. Paniek slaat toe en het gemis van de praktische roadie wordt pijnlijk voelbaar.

 

"Gast! Waar hebben jullie gezeten en wat is er met mijn rugszak gebeurt?"

"Euh. Gij waart weg!" M'n psychologe lijkt al even ver van de wereld als mijn verloren brein. "We hebben u al even niet meer gezien. Allez, je bent niet weggeweest, maar je was er gewoon niet."

"Wat ben ik daar nu mee? Waar is mijn rugzak?!"

"Hoe ziet die eruit?" Al die vragen maken me duizelig en ik zie nog net hoe m'n roadie me te hulp schiet. Hij kijkt me met doordringende doch niet al te nuchtere ogen strak aan.

"Focus jezelf! Hoe ziet die eruit?"

"Hoe moet ik dat weten?" Ik kan me met de beste wil van de wereld niet meer voorstellen wat voor rugzak ik heb, laat staan van welk merk die is. "Mijn kodak zit erin, da's alles."

Een vastberadenheid maakt zich van hem meester, hij draait zich vol vertrouwen om en baant zich een weg door het publiek, die als een uit de hand gelopen circusmoshpit voor hem opent en terug sluit. Ed 'clowncore' Cox geeft nu al het beste van zichzelf terwijl ik naar mijn voeten kijk die verdwijnen in een poel van vloeibaar gesteente en bier. Als ik opkijk staat m'n maat me toe te grijnzen met een rugzak in z'n handen. Juist. De plicht roept. 

"Wel bedankt, nu moet ik nog werken ook!" roep ik nog en begeef me terug naar de wandelgangen, waar ik de volgende twee uur het mysterie van sluitertijd en diafragma probeer te ontrafelen.

 

 

 

 

Rond half 6 bevind ik me terug in de realtiteit en kijk met enige verbazing terug op een uit de hand gelopen feest. Ik herinner me enkel extreem wazige beelden die dankzij mijn camera zijn vastgelegd en slaag er in het eerste semi nuchtere gesprek van de avond te voeren met een griet die aan de inkom heeft gezeten.

"Man, hoe kan je nu om twaalf uur al zo scheef zijn?" vraagt ze bezorgt. "Waarom doe je dat?"

"Ik was naar iets op zoek maar ben onderweg vergeten wat dat was… Iets met core en feest… "

 

 

(Deze review is tot stand gekomen met de hulp van iedereen die zich nog iets wist te herinneren van het feest, waarvoor dank.)

 

 

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: