Flashback: Jefferson Starship – Blows Against The Empire PDF Afdrukken E-mail
Flashback
door Wim Van Acoleyen   
dinsdag 03 februari 2009 06:00

De psychedelische rockgroep Jefferson Airplane heeft enkele legendarische platen op zijn palmares staan.  Surrealistic Pillow uit 1967 is één van de absolute klassieke sixtiesplaten: met hits als Somebody To Love, She Has Funny Cars en het fantastische White Rabbit schreef de band rockgeschiedenis.

Tegen het einde van dat decennium was de groep echter bijna op sterven na dood.  Onderlinge strubbelingen en creatieve meningsverschillen zorgden ervoor dat de band op splitten stond.  Zanger en gitarist Paul Kantner besloot het geruzie even achter zich te laten, en los van de band enkele songs te schrijven.

 

Die songs groeiden al snel uit tot een conceptalbum.  Kantner rekruteerde enkele bevriende muzikanten, waaronder David Crosby (uit The Byrds), Graham Nash (later bij Crosby, Stills and Nash), Jerry Garcia (The Grateful Dead) en ongeveer de hele Jefferson Airplane-bezetting.  Het project zorgde blijkbaar voor een verzoening: niet enkel stopte het onderlinge geruzie, maar Kantner verwekte tijdens de opnames ook een kind met zangeres Grace Slick.

 

Hoewel het oorspronkelijk als soloproject bedoeld was, besloot Kantner de plaat niet enkel onder zijn naam uit te geven.  Uiteindelijk kreeg het de naam Jefferson Starship, zowel om de evolutie van Jefferson Airplane weer te geven, als om de inhoud: de plaat is immers een science-fictionconceptplaat. Na de definitieve split van Jefferson Airplane in 1974 besloot een deel van de band verder te gaan onder de Starship-naam, maar dat project (dat in de jaren ’80 een monsterhit scoorde met het volledig foute We Built This City) heeft verder weinig te maken met deze plaat.

Blows Against The Empire is een folky, psychedelisch album.  Vooral de stem van Grace Slick eist de meeste aandacht op: haar typische zangstijl overheerst de meeste songs.  Het nummer Sunrise is een absolute topper: het begint met een zagerige, dreunende toon, waarna Slicks stem de song naar een catchy climax duwt.  De gelaagde nummers zijn meestal gebouwd op folky, akoestische gitaarfundamenten, met psychedelische arrangementen.

 

Het album vertelt een relatief coherent verhaal, dat wel volledig van sixties- hippie-idealen doordrenkt is.  Naar hedendaagse normen klinkt het verhaal, over een groepje hippies die een ruimteschip kapen om koers te zetten naar een vreemde planeet om een betere samenleving te beginnen, wel érg geitenwollensokkig.  Het werd indertijd wel goed onthaald: Kantner werd zelfs genomineerd voor een Hugo-award, een sciencefictionprijs die normaal gezien enkel aan literatuur wordt uitgereikt.

 

Vandaag is de plaat spijtig genoeg grotendeels vergeten.  Jammer, want het behoort tot het betere werk van de kerngroep rond Jefferson Airplane, die in de late jaren ’60 grossierden in eerder wisselvallige platen.  Blows Against The Empire is één van hun weinige platen die wél volledig fantastisch is, en dus zeker het (her)ontdekken waard.

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: