Interview met Absynthe Minded @ Leffingeleuren PDF Afdrukken E-mail
Interview
door PJ Symons   
donderdag 22 oktober 2009 07:22

Een geweldig optreden op Leffingeleuren, het hoofdpodium op Pukkelpop, met hun nummer Envoi weer een hitje beet,… het loopt meer dan op wieltjes voor Absynthe Minded. We spraken met Bert Ostyn.

 

 

Jullie nieuwe plaat is goud gegaan en werd via Humo verkocht. Was dat om er wat extra lawaai rond te maken?

Bert Ostyn: Absoluut. Tegenwoordig is het moeilijk om veel platen te verkopen, die overeenkomst met Humo heeft ervoor gezorgd dat we die plaat konden maken. Op die manier konden we een goeie studio boeken, samenwerken met een geweldige producer en onze tijd ervoor te nemen.

 

Voor de nieuwe plaat werkten jullie samen met producer Jean Lamoot van onder andere Noir Désir, hoe zijn jullie bij hem terecht gekomen?

Bert Ostyn: There Is Nothing is uitgekomen in 2007 waarna we aan een clubtour begonnen en daardoor eigenlijk bijna anderhalf jaar niet in België speelden. We speelden enorm veel in Frankrijk en zo leerden we ook heel wat mensen kennen. Daar is ook een compilatie uitgekomen van onze eerste drie albums. Maar Jean Lamoot is mij ter ore gekomen omdat die enorm in de breedte werkt. Noir Désir, maar ook Salif Keita, veel Afrikaanse muziek en wereldmuziek. Hij leek mij echt iemand die op een heel natuurlijke manier bezig is met het proces van productie. Dezelfde dag dat ik hem ontmoette, mocht ik ook al een kijkje nemen in de studio en ik had écht het gevoel dat het zou klikken. En dat was ook zo. Op bepaalde tracks heeft hij ons boven onszelf laten uitstijgen - dat is natuurlijk wat een goede producer doet. Een intrigerende mens ook, hij woont in een klein appartementje van vier op vijf, betaalt alimentatie aan zijn ex, woont parttime in Afrika… Maar we proberen iedere plaat met een goede producer te werken, daarin zijn we eigenlijk heel conservatief: we hebben een goeie studio nodig, goeie producer, een goed concept.

 

Jullie werkten ook al samen met Jean-Marie Aerts. Nieuwe plaat, nieuwe producer?

Bert Ostyn: Ja, eigenlijk wel. Met J-M hebben we New Day en ook There Is Nothing opgenomen maar daarna was het wel duidelijk dat we even zin hadden in iets anders. Zonder daardoor afbreuk te doen aan wat J-M allemaal voor ons gedaan heeft, natuurlijk. Hij blijft een vriend voor het leven. Maar dit was ook de max, we hebben een maand in Parijs gewoond en ons daar ook echt goed gevoeld. Wat je volgens mij ook hoort op de plaat.

 

Hoewel iederéén daarop focust, zou ik het toch nog graag even over Envoi hebben. Envoi is gebaseerd op een gedicht van Hugo Claus. Waarom precies dat gedicht?

 

Bert Ostyn: Ik werd gevraagd om mee te werken aan Poetracks, een festival in Amsterdam, van het gezelschap Wintertuin die bezig zijn met poëzie en muziek. Zij vroegen mij om een gedicht van Claus op muziek te zetten maar ik had dat verkeerd begrepen, ze wilden eigenlijk een ander gedicht. Ik heb dan zelf eigenlijk Envoi voorgesteld en daar iets mee gedaan. En het is eigenlijk een honderd procent Absynthe Minded-nummer geworden. Het is ook een supermooie tekst, het gaat over de muze, over vrouwen, over inspiratie… het past echt bij ons.

 

Wie is de muze van Absynthe Minded?

Bert Ostyn: Dé muze… kijk, het leven is interessant genoeg, er zijn zoveel mooie vrouwen op de wereld, zoveel interessante situaties. Je zit midden in het leven en alles komt op u af, ik kan enorm genieten van te kijken naar mensen wanneer ik op een terras zit in Brussel. Dat alles inspireert mij steeds opnieuw. De muze is een abstract gegeven, maar op zich staat dat voor wat je wil doen in het leven, de mensen en situaties die je inspireren. Volgens mij gaat de tekst daar ook over, Claus schrijft over zijn drang om te schrijven, de woorden en verzen die uit zijn systeem geschopt worden.

 

Studio Brussel vond gelijkenissen tussen Envoi en Hurricane van Bob Dylan. Satriani deed Coldplay een proces aan voor plagiaat. Hebben jullie daar ook maar even bij stilgestaan?

Bert Ostyn: Nee, daar denk ik niet over na. Ik denk niet dat dat iets is dat ons zal overkomen. Uiteindelijk zijn het wel gelijkaardige akkoorden en ik was mij daar ook van bewust terwijl ik het schreef. Trouwens, je hebt Hurricane maar ook All Along The Watchtower, dat zijn ook dezelfde akkoorden. Er zijn maar zoveel noten.

 

Er zit vanalles in de muziek van Absynthe Minded, van Balkanritmes tot tearjerking ballads. Wat is de lijn in Absynthe Minded?

Bert Ostyn: Absynthe Minded zelf. We hebben altijd al anders willen klinken dan bijvoorbeeld een groep waar we allemaal op hetzelfde moment fan van zijn. We zijn vijf individuen met verschillende achtergronden, verschillende smaken en elk met een erg aparte muzikale inbreng. Voor mij als songwriter geldt dat ook, ik ben fan van klassiek, van jazz maar ook van rockmuziek. Tegelijkertijd zal ik ook zeker niet ontkennen dat ik een enorme fan ben van pop en dat we ernaar streven muziek te maken voor een zo breed mogelijk publiek. Ik hou ook wel van meezingers.

 

Het is inderdaad vaak gemakkelijk om Absynthe Minded-nummers mee te fluiten, wordt daar dan naar gestreefd?

Bert Ostyn: Op zich wordt naar net dat aspect niet gestreefd, wel naar het beste nummer. We streven naar een soort vorm die klopt, een idee dat werkt. We komen zoveel dagen per jaar samen in een donker stoffig kot om dan ook iets te maken en doen waar we ons goed bij voelen.

 

Jullie stonden net voor een flink gevulde tent in Leffinge, het hoofdpodium op Pukkelpop. Wat is de volgende stap?

Bert Ostyn: Het buitenland. In Frankrijk begint het te lukken, in Nederland gaan we ook touren op het einde van het jaar, in Duitsland zal het album volgend jaar ook uitkomen. Onze ambitie is Europa. En als ik bescheiden ben, is mijn ambitie continental Europe, het vasteland. Ik maak mij geen illusies over Engeland, maar you never know. Ik voel mij ook Europeaan, ik vind het als Belg echt niet moeilijk om mij zo te voelen. We zitten veel in Frankrijk en op een uur en half ben je in Parijs, dat is evenveel tijd om naar Limburg te rijden, begrijp je? We zijn aan het onderhandelen met platenfirma’s en het is echt de bedoeling om de boel te verbreden. We leven van onze muziek, maar dat is natuurlijk niet gemakkelijk en echt onmogelijk als je alleen in Vlaanderen blijft. We beginnen binnenkort aan onze clubtour in Vlaanderen, dan gaan we naar Leuven, Gent, Kortrijk, overal waar we welkom zijn. Maar het stopt wel na tien à twaalf optredens. We stonden deze zomer op heel leuke festivals in Frankrijk en Duitsland en we willen dat blijven doen. In Frankrijk hoor je dan mensen zeggen dat ze echt fan zijn van Belgische muziek, op die manier zijn wij graag een Belgische groep. Als wij op die manier kunnen vertegenwoordigen wat er hier gaande is, muziek zonder oogkleppen, dan zijn wij daar heel fier op.

 

Ik zag daarnet Seasick Steve enorm opgaan in de sfeer van Moodswing Baby, doet dat iets met jullie?

Bert Ostyn: Natuurlijk, hoewel ik hem en zijn muziek niet echt ken. Ik hoor wel overal dat het geweldig is en ook vooral live, dus ik zou hem graag eens bezig zien. Maar die Seasick Steve, die oude knar met zijn baard en houdhakkershemd, kwam ons daarnet vertellen dat hij het ganse optreden had gezien en dat hij het heel goed vond.

 

Hij kocht ook jullie album.

Bert Ostyn: Voila, da’s superleuk natuurlijk. Dat is ook het leuke aan dit soort festivals. Een of twee podia, alle artiesten lopen ook buiten de backstage rond, een gemoedelijke sfeer. Geen onoverzichtelijk groot terrein met zes podia waar het al moeilijk wordt om te beslissen wat je gaat zien. Ik vind dat heel erg tof.

 

Bedankt voor dit interview!

 

Absynthe Minded Leffingeleuren
 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: