De connectie tussen Sickboy en Hannah Montana PDF Afdrukken E-mail
Interview
door Stijn Theus   
maandag 08 februari 2010 07:49
Vorige maand kon u hier een interview met onze Belgische breakcoretrots Sickboy lezen, over zijn nieuwste plaat Tweencore. Aangezien de release is uitgesteld tot vandaag, voelen we ons geroepen even in herhaling te vallen. Deze keer wel degelijk écht verkrijgbaar - Sickboy over zijn nieuwste album.

Sickboy Tweencore interview

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Sickboy is met zijn nieuwste plaat ‘Tweencore’ toe aan zijn zesde album, en is daarmee de meest productieve breakcore artiest van België. Hoewel, echte breakcore kan je zijn muziek niet meer noemen, die periode liet hij met zijn vorige album ‘Time To Play’ al achter zich. De noise werd achterwegen gelaten, maar dat wil niet zeggen dat het allemaal zachter wordt. “Melodietjes maken met gabberkicks” noemt hij het zelf. De plaat belooft alleszins een maffe combo te worden van hardcore en tweenagers, en is vanaf deze maand gratis te verkrijgen op het net. Wij vonden het een geschikte moment voor een gesprek met een van de grondleggers van de breakcore.

 

Je nieuwe album heet ‘Tweencore’. Vanwaar die naam?

 

Ken je het begrip tweenager? Tweens zijn kinderen van acht tot twaalf jaar die bijvoorbeeld door Disney heel hard geviseerd worden. Ik vond die wereld van tweenagers vrij fascinerend en ben me daarin beginnen te verdiepen.

 

Het is allemaal begonnen op tour in de States. Ik was al een tijdje geobsedeerd door Hannah Montana, en in de States werd dat versterkt. Ik ben daar prularia beginnen verzamelen en op een gegeven moment dacht ik “Fuck, ik moet gewoon tweencore maken!” Ik was daar mee bezig, dus waarom niet?

 

Geobsedeerd door Hannah Montana, zeg je?

 

Geobsedeerd is een groot woord, gefascineerd is misschien beter. Het is mind blowing wat zij allemaal teweeg kan brengen. Ik weet niet of je al een concert van Hannah Montana gezien hebt, maar de hoeveelheid geluid dat er uit dat publiek van tweenagers komt, is echt abnormaal. Het zou naar ’t schijnt luider zijn dan een vliegtuig. Met ‘Tweencore’ wilde ik vooral het gevoel van totale naïviteit en de oneindige mogelijkheden van die tweenagers vertalen naar een breakcorecollage.

 

Is het dan een parodie geworden op die tweencultus?

 

Ja, toch meer een parodie dan een cover. Maar ik neem zelf niet graag het woord parodie in de mond. Ik start niet met de gedachte om ergens een parodie van te maken. Ik heb nooit gedacht: “laat ik eens een tweenplaat maken.” Het was meer: “shit, ik ben hier een tweenplaat aan het maken.”

 

Als je dat dan live speelt, improviseer je dan, of draai je gewoon plaatjes?

 

Als Sickboy draai ik nooit alleen plaatjes, maar speel ik echt een live set. (lacht) Allez, het is te zeggen: ik doe gewoon waar ik op dat moment zin in heb. Ik mag doen wat ik wil en ik ga niet luisteren naar iemand die zegt dat ik op knopkes moet duwen. Ik heb wel hele live-sets klaar staan, waarbij ik met de toetsen van mijn keyboard of met een midi-controller samples kan triggeren. Op andere momenten draai ik gewoon een nummer, omdat ik gewoon meer zin heb om met het publiek bezig te zijn en een soort energie teweeg te brengen, wat soms tot extatische resultaten kan leiden.

 

Dat deed ik vooral met ‘Time to Play’, mijn vorig album. Ik wilde iets anders doen dan die nerds met hun controllers. Het thema was time to play, dus we spelen gewoon allemaal samen zoals we op de speelplaats staan en forget your worries. Van de speelplaats ben ik bij de tweenagers beland.

 

En de muziek van ‘Tweencore’, bouwt die verder op waar ‘Time To Play’ stopte, of grijp je misschien terug naar je sound van vroeger?

 

Dat wil ik nog even in het midden laten, omdat ik de muziek nog niet heb bekend gemaakt. Ik kan al wel zeggen dat het wat harder zal zijn. Meer hardcore, dat is het enige tipje van de sluier dat ik wil oplichten.

 

Je gebruikt vrij veel samples, zoals nu ook die van Hannah Montana. Heb je nooit geen problemen gehad met de copyrights?

 

Eigenlijk niet. Mijn eerste album, shake hands with a clenched fist, bestaat voor 80% uit samples, en de kicks en drums komen ook van ergens anders. Dus bijna 100% gestolen materiaal. Persoonlijk zie ik dat als een soort collage die je maakt. Ik zit er niet echt mee in: Als Disney mij wil aanklagen denk ik dat dat alleen in mijn voordeel kan werken. Ik wil ook niet bang zijn voor een eventuele rechtszaak. Sowieso, ergens bang voor zijn, is al beangstigend op zich. Als je bijvoorbeeld ziet hoe de Amerikaanse politiek mensen bang maakt voor Arabieren, of hoe het Vlaams Blok hier iedereen bang maakt voor Marokkanen. Bang gemaakt worden is gewoon een vervuilende factor in het leven.

 

Ik ben nu acht jaar bezig en ben nog nooit aangesproken geweest door een major label. Mijn advies is om te doen wat je wil. Het moet liefst wel moreel verantwoord zijn, natuurlijk. Ik wil Hannah Montana nu ook niet verkrachten. Ik wil ze meer uit de context rukken en er iets anders mee doen.

 

Bij het horen van je eerste platen had ik anders wel het gevoel dat alle slechte platen van de jaren ’80 en ‘90 vakkundig kapotgecored worden.

 

Ja, misschien maak je het wel kapot, maar het is een beetje als klei die je opnieuw boetseert. Als je die nieuwe versies aan een ‘normaal’ publiek laat horen, zullen ze zeker raar opkijken omdat ze het niet normaal vinden en met andere verwachtingen naar muziek luisteren. Je moet die verwachting kunnen doorbreken. Zo wordt het op den duur bijna een luisterspel.

 

Heb je nog altijd de behoefte om je te vernieuwen?

 

Natuurlijk, ik heb constant het gevoel dat ik me moet vernieuwen. Ik probeer nieuw materiaal te kopen en met nieuwe programma’s te werken. Na acht jaar Sickboy, denk ik met elk nieuw album aan een nieuw thema. Dat op zich werkt al vernieuwend. Ik wil niet elke keer hetzelfde doen. Er zijn altijd mensen die zeggen dat Sickboy vroeger beter was, en nu vinden ze het te soft. Maar ik maak gewoon andere dingen dan vroeger. Anders krijg je de kritiek dat je al acht jaar hetzelfde klinkt. Ik heb liever dat ze zeggen dat ze het niet begrijpen, omdat het nieuw is, dan dat het klinkt als in de good old days. Dude, then go back to the good old days! Je kan nog altijd luisteren naar mijn oude platen. Welke uitdaging heb je nog als muzikant, als je niet moet vernieuwen en je zelf niets hoeft op te leggen.

 

Omdat breakcore anders een vast genre begint te worden?

 

Bwa. Ik wil totaal niet gelabeld worden als breakcore. Je mag dat zeggen, maar ik doe ook nog andere dingen onder andere namen. Ik heb me vroeger wel zo geprofileerd, maar ik hoef niet per sé in dat vakje gestoken te worden. Mijn focus ligt gewoon op goede muziek maken.

 

Hoe zou je je muziek dan omschrijven?

 

Energetische performance muziek misschien? Energetische party muziek? Songs schrijven met gabberkicks, dat is zo’n beetje mijn ding momenteel. Zeker met het samplen van die Tweencore moest ik iets doen met die melodietjes, en die kick moest gewoon mee gaan.

 

Kan je je brood verdienen met het maken van muziek?

 

Het brood is geen probleem. De kaas is soms wel wat moeilijker. Het gaat met ups en downs. Met platen verdien ik vrijwel niets. Je krijgt je onkosten terug en je mag blij zijn dat de plaat is uitgebracht. Bij het ene label krijg je al wat meer dan bij het andere, maar je moet echt proberen je geld uit optredens te halen. Daarnaast maak ik ook nog soundtracks voor theater of dansgroepen. Officieel ben ik zelfstandige in bijberoep. Ja, echt componist van beroep (lacht). Als ik elke dag voor een baas zou moeten werken, dan zou ik ’s avonds geen energie meer hebben om energetische muziek te maken.

 

Waar kunnen we je nog zien spelen in de toekomst?

 

We hebben een Wood gepland in de lente, en rond dezelfde periode zijn Ladyscraper en Eustachian op tour. Ze hebben gevraagd of ik niet enkele optredens zou willen meedoen, dus ik zal waarschijnlijk voor een weekje meereizen.

 

Nu ga ik me vooral concentreren op een kick ass live set voor Bangface, waar ik maanden aan ga werken. Ik heb al wel twee keer op Bangface gestaan, maar nog niet op de weekender. Voor mij is het ideaal om eind januari mijn album uit te brengen, zodat de mensen dat eens kunnen checken en goed opgewarmd zijn voor Bangface. De helft van België (meerbepaald de helft van de Belgische Breakcore-scene) zal daar aanwezig zijn, dus..

 

 

http://www.tweencore.com/

 

http://www.myspace.com/milkplussickboy

 

 www.cockrockdisco.com

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: