The Hickey Underworld: "Overname van het ongedierte" PDF Afdrukken E-mail
Interview
door Roel Joosen   
zaterdag 10 maart 2012 17:26
 De terugronde is begonnen voor The Hickey Underworld: na hun debuutplaat uit 2009 kloppen ze op de deur van de platenboer met opvolger 'I'm under the house, I'm dying' onder de arm. De plaat werd gemixt door Dave Sardy en geproducet door Das Pop. Het resultaat staat als een bunker en ook live zijn de Antwerpenaren onbetwiste koningen. Toch is er nog een zweem van zenuwachtigheid wanneer we Younes Faltakh en Jonas Govaerts spreken na hun optreden op We Are O'pen in Trix. Moet kunnen, zo twee dagen voor de geboorte van het nieuwe plaatje.

 
 
Wat opvalt aan 'I'm under the house I'm dying', is dat jullie geluid 'opener' klinkt dan vroeger, hoe komt dat ?

Younes Faltakh: De mixing van Sardy heeft daar heel veel mee te maken. De songs gaan ook vanzelf een beetje die richting uit tegenwoordig. Ik luister naar jazz, Chopin, chillwave, Beach House... dat soort van dingen. 

Jonas Govaerts: Het komt er ook gewoon op neer dat je een beetje ouder wordt, meer invloeden leert kennen en die dan wilt gebruiken.

Is het idee van een album uitbrengen nog wel van deze tijd?

J: Een full album blijft toch iets heel bevredigend. Je kan er een heel verhaal meet vertellen zoals in een film en daar heb je die 40 minuten echt wel voor nodig. Een song wordt soms ook sterker door de songs die ernaast staan... 

Y: Ik denk niet dat wij het soort groep zouden zijn om een nummer op te nemen en dan online direct aan te bieden, maar wie weet experimenteren we ooit wel eens met een ep'tje.

Op jullie nieuwe plaat horen we soms een paar mysterieuze passages waarin jullie even de traditionele rockinstrumenten gitaar-bas-drum links laten liggen. Hoe zit dat juist?

Y: Af en toe doen eens iets anders in een intro om wat meer sfeer te scheppen. In The Year Of The Rat gebruiken we gewoon een e-bow, dat is zo'n apparaatje dat de snaren doet trillen met elektromagnetische golven. Klinkt mooi, maar het is wel geen sinecure om live te doen. 

J: Op Cold Embrace kun je een keyboard-preset horen die 'bottleflute' heet met wat Arabische gezangen erbij en een banjoriedeltje van Reinaud van Das Pop. 

Eén van de nieuwe nummers heet dus Year Of The Rat, hebben jullie een bijzondere relatie met de 'ratjaren' uit de Chinese horoscoop zoals 1984, 1996, 2008 of 2020?

Y: Het nummer gaat niet zozeer over een jaartal eigenlijk.

J: Laat ons zeggen dat Year Of The Rat over de overname van het ongedierte gaat. 

Y: Ja? Ok, waarom niet. Het is vooral puur een titel en onze songtitels staan vaak los van de teksten.  2008 was wel een heel mooi jaar: een nieuw lief en onze debuutplaat opnemen, what more do you need? 1996 was dan weer een beter jaar voor de Chicago Bulls dan voor The Hickey Underworld.

Hoe heette The Hickey Underworld in die jaren?

Y&J (elkaar aanvullend): Creatieve duizenpoten als we zijn, hadden we toen veel verschillende groepsnamen: Kardiak, Considered as animals, Grammotone, 2000 Watt Jazz Band, Drunk Messiah, Gemini Love Deluxe... hmm dat suckte wel allemaal wel een pak... het was vooral een lange en harde zoektocht. 
 
 
Younes, jij bent behalve zanger-gitarist bij THU ook een drummer. Beïnvloedt dat jullie schrijfproces en sound?

Y: Bij alle nummers gebruik ik de drums direct mee in het schrijfproces en ik heb dus een bepaald idee over de drumpartjen op voorhand, dus ja, misschien heeft dat op die manier een invloed ik weet het eigenlijk niet...

J: Ik denk dat het zeker een invloed heeft, het is sowieso een pluspunt voor de rest van de band. Een andere songschrijver zou enkel met gitaar en zang komen aanzetten en jij hebt de song al in je hoofd en dat is een voordeel.

Y: Ja?

J: Ik denk het wel.

Jullie spelen al bijna 20 jaar samen muziek, mogen we hier spreken van een prachtige bromance waarbij jullie elkaar perfect aanvoelen?

Y: Euhm, het gaat nog altijd heel stroef tussen ons, zowel artistiek als seksueel. 

J: Mijn bijnaam is anders wel 'Magic Hands', dus qua aanvoelen zit het langs mijn kant wel goed.

Dat is genoteerd. Hoever gaan jullie buitenlandse ambities met 'I'm under the house, I'm dying'?

J: Het album komt zeker uit in Frankrijk en Nederland, dus daar gaan we zeker spelen en ik hoop ook op Duitsland. Klinkt raar, maar dat is een heel leuk land om te gaan spelen.

Y: Ik zou graag eens in Zuid-Amerika gaan spelen, muziek leeft daar echt en het publiek is er heel devoot, dus laat maar komen.

Blonde Fire was één van de strafste Belgische clips van de voorbije jaren, wat mogen we visueel van dit album verwachten?

J: Regisseur Joe Vanhoutteghem, die ook Blonde Fire heeft gedaan, heeft ons al een cool idee doorgespeeld. Als de budgetten het ietwat toelaten dan gaan we dat voor  Year Of The Rat of voor The Frog uitwerken.
 
 

Mediagewijs gaan heel wat toeters en bellen gepaard met zo'n albumrelease. Hoe ervaren jullie zo'n periode?

Y: Ik ervaar het toch vooral als ballast en een noodzakelijk kwaad. 

J: Het is gewoon niet de interessantste kant van met muziek bezig zijn, omdat je op die momenten niet concreet met muziek bezig bent. Langs de andere kant moet je er ook niet te blasé over doen en blij zijn met die persaandacht. Naar andere groepen die ook heel goed zijn, kijkt soms niemand om... 
En af en toe kun je er ook wel eens mee spelen. Vorige week nog een aan slecht geïnformeerde journaliste kunnen wijsmaken dat er twaalf bandleden in The Hickey Underworld zitten, dat was wel plezant. 
Het probleem is vaak dat onder invloed van het internet alles vlug vlug moet beoordeeld en geanalyseerd worden en sommige dingen kunnen soms beter even rijpen en bezinken.

Y: Zoals ons nieuw album misschien.

We hebben op internet gelezen dat jullie op Werchter 2009 kennis hebben gemaakt met Fred Durst en vroegen ons af of jullie ooit samen met hem aan een project gaan werken?

J: Hmm, die ontmoeting kan ik mij alleszins niet herinneren. Als nu moest blijken dat Fred Durst ons écht goed zou vinden, dan moeten we er misschien toch beter mee ophouden.

Why all the hatin'? Limp Bizkit foreva!

Foto's: GoDi
 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: