Kees Van Kooten – Tijdloos Ouderwets : negen bekentenissen PDF Afdrukken E-mail
door Siska Baeck   
dinsdag 14 april 2009 09:02

Kees Van Kooten, Nederlands komiek en schrijver (zijn 27ste boek!), komt weer met iets nieuws aandraven.

Tijdloos Ouderwets is een boekje dat hoogstwaarschijnlijk vooral door z'n cover vaak opgepakt zal worden.  Deze duidt op een spannend en ruig verhaal, maar niets is minder waar.  Op de achterflap toont Van Kooten zijn andere kant, als komiek; Mijn partner ergert zich aan zaagsel in bed.  Dit zorgt ervoor dat je aan het verhaal moet beginnen zonder maar één ding over de inhoud te weten.

 

 

In de eerste bekentenis, tijdloos ouderwets, kom je erachter dat Van Kooten zélf de hoofdrol speelt.  Hier sleurt hij je mee doorheen zijn jonge jaren en blijft hij maar door lullen over zijn eerste ervaringen met masturbatie.  Hetzelfde geldt voor de tweede bekentenis, blij Nederland, waar hij je tijd verdoet door te blijven mijmeren over midgetgolf en dan begin je je serieus af te vragen hoe die man er geslaagd in is om al 27 boeken uit te geven.

 

Maar dan gebeurt het.  Alleen in dit verlaten landschap moeten plassen, de auto aan de kant zetten, uitstappen, een verstolen plekje zoeken en pas bij het openknopen van je broek beginnen te zien hoe mooi het hier eigenlijk is.  Deze openingszin van het Smepégevoel, bekentenis vier, doet je enthousiasme een beetje stijgen en door heel dit aparte verhaaltje kan je sympathie opbrengen voor zijn schrijven.  Eindelijk laat hij ook zijn talent zien.  Dit doet hij ook nog bij andere verhaaltjes.

 

Zo kan hij je echt wel amuseren met leuke anekdotes.  Na de begrafenis of crematie van een bejaarde mijnheer duikt er bij de gelegenheid tot condoleren vaak een raadselachtige, goed geconserveerde vrouw op, van wie geen der genodigden de naam of herkomst weet… Of: Hij was permanent verliefd. Maar Impotent.  Van Kooten wappert ook maar al te graag met de Nederlandse vlag, hij wijdt er zelfs de eindzin van het boek aan: …wil ik u wel bekennen dat ik Nederland het mooist denkbare vaderland van de hele wereld vind. Met deze allerlaatste bekentenis sla je het boek voldaan dicht.

 

Hoewel hij er vaak met de pet naar gooit en je echt verveelt, zitten er ook een paar mooie bekentenissen tussen, die jarenlang in je geheugen gebrand zullen zijn. Als jij iemand bent die zijn tijd niet wil verdoen met waardeloze lectuur, lees dan alleen deze bekentenissen: Het Sempégevoel, Een heeele dikke bips, Het hart van het dorp, Mieters meisjes kijken en Hoge bloeddruk.  Want deze verhaaltjes zijn dan ook wondermooi.  Kees Van Kooten heeft het dus wel degelijk in zich, maar laat het gewoon niet vaak genoeg tot uiting komen.  Jammer.

 

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer literatuur