Ik speel nogal graag dobbelspelletjes.  Er staat ook een nummer op de plaat dat daarover gaat.  Plus, de naam van onze groep bestaat al veel langer dan de plaat zelf (beide groepsleden waren in een ver verleden verliefd op een Sarah, red.).  Daar zijn we verder op beginnen denken.  I love Sarah, daar kan je wel een spel rond bedenken.  Zo is dat en beetje gegroeid.

Jullie zijn al een paar keer naar Engeland geweest, hoe reageren ze daar op jullie muziek?

Eigenlijk goed.  Het is wel zo dat we ginder voor heel weinig mensen spelen.  Vooral in Londen zijn er elke dag wel een tiental optredens van bekende groepjes.  En als je het dan zoals ons heel doe-het-zelf-achtig in elkaar steekt, zonder dat daar iemand promotie rond maakt ofzo, wilt dat al wel eens zeggen dat er niet veel volk is.  Maar soms dan weer wel en meestal vinden ze het wel goed.

En je moppen tussen de nummers door?

Die vinden ze meestal ook wel geestig.  Het is ook wel plezant om ginder te spelen, want als je hier speelt, kennen de mensen al een beetje dat een optreden wat moppentapperij is.  We spelen zoveel mogelijk als we kunnen in Belgie, dus de mensen weten hier misschien al wat ze kunnen verwachten.

Is het nog nooit verkeerd afgelopen als je dingen tussen de nummers door zegt?

Nog niet echt, maar bijvoorbeeld in Scheld’apen was er een rare griet die heel de tijd tetten bloot zat te roepen.  Voor het optreden was er volxkeuken, iedereen kan daar lekker komen eten voor weinig geld,. We zaten met een hoop muzikanten aan tafel en dat meisje kwam erbij zitten.  Ik dacht tof, iemand leren kennen, waarom niet.  Maar ze begon direct te zeggen ik haat muzikanten, ik haat blonde mensen, ze was heel agressief, en het was nog maar zeven uur ’s avonds.  Daar kon je niet mee in discussie gaan. Ik dacht: na het eten zijn we daar vanaf, maar ze bleef dus nog tijdens het optreden om dingen te roepen zoals tetten bloot.  Op zich is dat plezant, maar ik moet zeggen, na een tijd was ik dat wel een beetje beu.  Het blijft nog altijd toffer dat er iets gebeurt dan dat er niets gebeurt, vind ik.  Maar het is dus nog nooit echt fout gelopen, eigenlijk.  Als het toch iets té wordt, probeer ik voor de gênante stilte te gaan (lacht).  Maar voor de rest heb ik nog nooit klop gekregen ofzo…

Zwijgen tussen de nummers zit er niet echt in bij jullie hé?

Nee, ik denk het niet.  Als ik zelf naar optreden ga, kan het mij soms storen als er te veel of te weinig gezegd wordt.  Maar je moet dat voor jezelf uitmaken.  Spreken tussen de nummers door, breekt het ijs wel.  Een optreden moet in elk geval plezant zijn.  In Scheld’apen wist iedereen wel ongeveer wat ze moesten verwachten, het was een heel enthousiast publiek.  Maar bijvoorbeeld in Gent vroeger, probeerde ik wel eens de draak te steken met studenten.  Maar ze vonden dat toen echt niet grappig… pijnlijk.  Ondertussen gaat het daar wel beter.

Jullie hebben ook al heel veel in Scheld’apen gespeeld.  Nu is er sprake van dat de club weg moet gaan voor de aanleg van een nieuw voetbalstadion…

Ik zou het wel heel erg vinden als Scheld’apen zou verdwijnen.  Bizar, want ze hebben deze winter nog een nieuw dak en centrale verwarming laten leggen op kosten van de stad.  Het zou toch raar zijn dat de stad dat nu ineens zou platsmijten?  Maar ik denk nu wel dat het nog even duurt voor de plannen over dat nieuw voetbalstadion uitgevoerd worden.  Dat Scheld’apen toch nog even bestaat.  Ik zou het stom vinden moest de locatie veranderen.  Het is juist tof dat het daar in the middle of nowhere ligt. Wie weet wordt dat nieuwe ook wel superleuk.  Het zou moeten lukken moest het even tof zijn als nu, maar zeg nooit nooit.

Jullie doen veel zelf, optredens regelen bijvoorbeeld.

Ja, ook omdat eigenlijk niemand anders het wilt doen.  We zijn heel lang naar een booker op zoek geweest.  We hadden toch een redelijke lijst van al gespeelde optredens en supports in zalen, maar er was nooit iemand in geïnteresseerd.  Op één na, maar die wou meer een totaalpakket, hij wou zich ook met de plaat bezig houden, maar dat wou ik dan weer niet.  We doen dus alles zelf, maar voornamelijk uit noodzaak.  Dat lukt wel vrij goed.  We zijn nooit echt kieskeurig geweest in de keuze van optredens. Als je een paar keer een goede indruk maakt, loopt het in het vervolg weer wat vlotter.  Nu hebben we een plaat uit, dus nu kunnen we toch weer wat interesse opwekken.