Rock voor Bastaarden: Metal (Het Hoogtepunt - 1979 - 1989) PDF Afdrukken E-mail
Artikel
door PJ Symons   
donderdag 15 juli 2010 19:42

Wat begon in een pub in Oost-Londen in 1979 verleidde geleidelijk aan een hele generatie jonge oren. Leren jekkers en ditto broeken werden aangetrokken, spikes werden vastgehecht aan ceintuurs en armbanden, tijgermotiefjes keerden terug van onderbroek tot zijden sjaal, haren werden lang en hoofden werden gebanged. The New Wave Of British Heavy Metal (NWOBHM) tekende voor hét hoogtepunt van de Metalmuziek waarbij (op enkele disco-dancers na) heel de wereld de armen omhoog stak om met 'the horns' het legertje sologitaristen, larger than life frontmannen, gestoorde drummers en snedige bassisten te aanbidden.

Aanvankelijk begon ik als punker aan mijn puberteit. Hoewel Metal zeer duidelijk rijnlecht tegenover punk stond in sound en visie, zorgde punk toch er toch enigszins voor dat de Metalbands sneller en luider zouden gaan spelen en platen opnamen, producen en verdelen. Het keerpunt kwam er nadat ik Live After Death van Iron Maiden kocht, nadat ik van die band gehoord had in het nu verschrikkelijk slecht klinkende radiohitje Teenage Dirtbag van de al even banale groep Wheatus. Na Maiden kwam Priest...Live van wie anders dan Judas Priest. En na die twee bands is er geen ontkomen meer aan: je kan je ontmogelijk nog ontketenen van de luide, vaak hoge, roep van het Harde Metaal. Ik stond versteld van de ongedisciplineerde opgewektheid en franke passie waar die oude bands mee speelden - exact de kwaliteiten die mij aanvankelijk aantrokken in punkgroepen. Ook werd ik weggeblazen door de (vaak verdoezelde) dramatische en theatrale elementen van de NWOBHM (vooral dan bij Maiden en Samson) die mij eerst naar de glam van Kiss en New York Dolls deden grijpen.

 heavy metal

 

NWOBHM blijft tot op vandaag zelfs bij de metalfan vrij onbekend, met alleen Iron Maiden die werkelijk wereldfaam in België vergaarden. Dat stoort me, dus ik hoop dat wanneer mij kruistocht voorbij is, ik niet langer zal moeten uitleggen dat, neen, ik niet spreek van new wave en, neen, ook niet van nu metal. De impact die de NWOBHM op mij gehad heeft maakte het daarna gemakkelijker om Metallica en de daaropvolgende trash metal te begrijpen. En natuurlijk de honderden daaropvolgende subgenres: black metal, death metal, folk metal, power metal,.... Ja, zowat de hele toekomst van metal to come.

 

Naast de NWOBHM gebeurde er natuurlijk nog heel wat tussen 1979 en 1989, graag vatten we dat voor u samen in 25 topsongs.

 

1. Motörhead - Ace Of Spades (1980)

Steppenwolf mag dan als eerste over 'heavy metal thunder' gezongen hebben, de song die dat het allerbeste illustreet moét nog steeds Lemmy's ode zijn aan kaarten, dobbelstenen en dansen met de Duivel. Gokken mag dan voor fools zijn, met een soundtrack als deze, that's the way we like it, baby...

 

2. AC/DC - Back In Black (1980)

Met een riff die een duizendtal identieke gitaarriedels beïnvloedde, was de titeltrack van AC/DC's eerste album met Brian Johnson achter de microfoon een statement. Met de akkoorden valt niet te sollen terwijl Angus ons voorziet van twee solo's. Als Metal anthem werd het vaak gekopieerd maar nooit verbeterd.

 

3. The Misfits - Last Caress (1980)

'I got something to say/ I killed your baby today..' Een Dave Vanian-achtige vocal, Ramones-achtige backing track en een handvol ronduit zieke teksten... zo werd horror punk geboren. Toekomstige leden van Metallica en Guns N' Roses deden niets liever dan Misfits-songs coveren terwijl ze opgroeiden.

 

4. Venom - Black Metal (1982)

De gestoorde Geordies van Venom sloegen erin om met 1 album wel 2 genres uit te vinden: death metal en (zoals op deze maagkerende tracht te horen) black metal. Niemand had ooit muziek als deze tevoren gehoord. Niemand wilde het ooit nog eens opnieuw horen. Maar geïnspireerd door de dolle toeren van frontman Cronos zouden honderden gelijkgestemde groepen in hun kielzog volgen.

 

5. Saxon - Wheels Of Steel (1980)

De Engelse stormram trapte de NWOBHM af met dit strijdlied. Nieuw was dat het geluid hedendaags klonk dankzij feilloze productie die ervoor zorgde dat het bijna even kracht klonk op plaat als live.

 

6. Ozzy Osbourne - Crazy Train (1980)

Na buitengesmeten te zijn bij Black Sabbath, bewees Ozzy met zijn eerste soloalbum dat hij de titel Prince Of Darkness nog steeds waardig was. Deze samenwerking met de geniale gitarist Randy Rhoads zorgde voor een baslijn die wat doet denken aan Papa Was A Rolling Stone en biedt verder een van de meest verbluffende solo's uit de geschiedenis van de Heavy Metal.

 

7. Iron Maiden - Number Of The Beast (1982)

De titeltrack van het eerste Maiden-ablum met Bruce Dickinson zette de standaard in dat Metal ook kon verkopen. En veel. Adrian Smith en Dave Murray bewezen dat twin-gitaren niet per se als Thin Lizzy hoeven te klinken terwijl Dickinson's sirene en Steve Harris' bas het geheel mooi verpakten. Daarenboven rees onlangs de stelling dat élke goede metalgroep ten minste 1 song dient te schrijven rond dat Duivelse getal 666.

 

8. Diamond Head - Am I Evil? (1982)

Verkreeg populariteit door Metallica en toch is deze song vreemd genoeg waar de trash beweging op werd gebouwd. Vreemd genoeg? Inderdaad, omdat Diamond Head meer weg had van Led Zep dan van Motörhead. Toch was Am I Evil? - met haar snelheid, power en duistere bedoelingen - de blauwdruk van wat er allemaal nog in de jaren '80 zou gaan gebeuren.

 

9. Kiss - Creatures Of The Night (1982)

Als Kiss al wat kracht en magie had verloren de jaren ervoor, herwonnen ze hun status van grootste rockband met deze track met anthemische proporties. Een song met een massieve riff en een machtig refrein dat er voor zorgde dat de metalgemeenschap - jong en oud - hen opnieuw in de armen sloot.

 

 

10. Dio - Holy Diver (1983)

Na succesvolle passages bij Black Sabbath en Rainbow, reed Ronnie James Dio alleen uit en maakte een joekel van een statement met de titeltrack van het eerste Dio album. Het omvatte alles waarmee hij naam en faam vergaarde - duidelijke en doordachte teksten, een op mythes geïnspireerde melodie, zijn unieke stemkleur en krachtige gitaren. RIP Ronnie James Dio.

 

11. Mötley Crüe - Shout At The Devil (1983)

Terwijl Mötley Crüe pas echt bekendheid kreeg met hun later, poppier werk, was het de titeltrack van hun tweede plaat die hun status als een van de meest Metal-klinkende Sunset Strip bands bevestigde. Shout At The Devil combineerde een meezingbaar refrein en een onheilspellende Satanistische tekst (die door de media uiteraard verkeerd werd verstaan).

 

12. W.A.S.P. - Animal (Fuck Like A Beast) (1984)

Geen spoor van zwoele romantiek hier wanneer WASP het liefde bedrijven herleiden tot een puur dierlijk gebeuren. Fuck Like A Beast tastte de grenzen van de netheid van Metal af en zag dat er nog meer dan ruimte genoeg was. Ironisch was dat, wanneer Kerrang! Blackie Lawless op de cover zette, het magazine door supermarkten in Amerika geweerd werd omdat frontman helemaal onder het (nep)bloed zat. En dus niet omdat hij reclame maakte voor het f-woord.

 

13. Ratt - Round And Round (1984)

Deze song gold als een van de hoekstenen van het jonge MTV én maakte van LA de commerciële hoofdstad van de hard rock wereld van midden jaren '80. Misleidend eenvoudig, het kenmerk van de briljante gitarist Warren De Martini - de man die Metal haar meest snedige riffs gaf.

 

14. Killing Joke - Eighties (1984)

Killing Joke haalde de titanenkracht van Led Zep samen met de riff-gedreven Metal van Sabbath doorheen een gekraakte punk en funk filter om een soort apocalyptische holocaust te creeëren. Later zou Kurt Cobain dit alles vertalen naar het nummer dat wij nu kennen als Come As You Are.

 

15. Faith No More - We Care A Lot (1985)

Wanneer Chuck Mosley (in het pre-Mike Patton tijdperk) pseudo-rapte dat zijn generatie wel degelijk gaf om 'disasters, fires, floods and killer bees' en 'the NASA shuttle falling in the see' over de geinigste slap-bass riff ooit gehoord - aangevuld met 'Big' Jim Martin's geniale gitaarwerk - werd het voor het eerst duidelijk dat Metal en funk wel degelijk naast mekaar konden bestaan.

 

16. Slayer - Angel Of Death (1986)

Slayer schrikte de mainstream totaal af met Reign In Blood en deze openingstrack is zo mogelijk het meest angstaanjagend. Met politiek incorrecte lyrics (het verhaal van Nazi dokter Jozef Mengele) gerijmd met een hoogst doofmakende soundtrack, herdefiniëerden de LA trashers wat in een Metal band zitten wil zeggen. Het was sneller, gemener en brutaler dan alles dat er aan vooraf ging.

 

17. Guns N' Roses - Welcome To The Jungle (1986)

'The most dangerous band in the world' kwam net op tijd om de LA scene het nodige shot in de arm te geven. Met Axl's letterlijk hoog oplopende vocals en Slash's monster riffs, zette Welcome To The Jungle de rock radio's op hun kop. Onze nieuwe helden waren gearriveerd.

 

18. Zodiac Mindwarp & The Love Reaction - High Priest Of Love (1986)

'You talk too much, button your lips/ Just take a trip behind my zip...' Zodiac's debuut EP bracht gonzo rock naar een nieuw niveau. Sleaze kreeg haar finale vorm.

 

19. The Cult - Love Removal Machine (1987)

Ok, het is inderdaad de riff van Start Me Up van The Stones, maar who cares? De eerste single van het Electric-album was hét moment waarop Ian Astbury en co hun nederige goth herwerkten tot grootste stadionrock.

 

20. Anthrax - I Am The Law (1987)

Anthrax waren niet de eerste band die een stripheld onsterfelijk maakten in hun teksten maar deze bijna funky homage aan Judge Dredd was een ware evolutie tegenover hun vroege trash-dagen.

 

21. Death - Baptized In Blood (1987)

'Het eerste woord van death metal' luidde de tagline van deze band. En het was waar. Opgetrokken rond de koortsachtige muze van Chuch Schuldiner, bracht deze toonaangevende track een bijna afstompende atmosfeer boven die je hoofd in doormidden hakte en de horror-grens weer een eind verlegde.

 

22. Whitesnake - Still Of The Night (1987)

Tegen 1987 had David Coverdale zijn bluesbandje hervormd tot lievelingen van MTV. Ja, er waren ballads maar ontkennen dat de 'Snake een waar Metalen hart had, was onmogelijk. En de riffs van John Sykes op Still Of The Night zijn feilloos. Feilloos.

 

23. Queensrÿche - Eyes Of A Stranger (1988)

In 1988 werden heel wat geniëen geboren en ook dé standaard voor Metal conceptalbums werd in datzelfde jaar verwekt. Met Operation: Mindcrime legde Queensrÿche de lat voor progmetal met uiterst intelligente lyrics en complexe muziek (met geniale twin-gitaren) zodanig hoog dat er nooit meer iets soortgelijks gemaakt werd. Eyes Of A Stranger is slechts één van de geniale songs op dit album.

 

24. Sisters Of Mercy - This Corrosion (1989)

Geproduced door Jim 'Bat Out Of Hell' Steinman had dit album de nodige pomp en was het bovendien alternatieve rock die geen kloten gaf om low-key indie geloofwaardigheid - in tegenstelling was This Corrosion theatraal, spektakel, zwart leder, donkere zonnenbrillen en blinkende baby-olie. Zorgde ervoor dat Scandinavische muzikanten al meer dan twintig jaar werk hebben.

 

25. Nine Inch Nails - Head Like A Hole (1989)

Van NIN' debuutalbum Pretty Hate Machine. Head Like A Hole's dringende en toch vettige ritme zette Trent Reznor's adembenemend ethos electro en industrial met Metal te rijmen in perspectief. Het stelde Metal voor aan een geheel nieuw publiek maar beïnvloedde helaas ook een resem B-figuren. Marilyn Manson, bijvoorbeeld.

 

Morgen: Rock voor Bastaarden: Metal (20 Redenen waarom Metal vandaag nog bestaat)

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: