SLAYER - Rodahal, Kerkrade (NL) 7/6 PDF Afdrukken E-mail
Artikel
door Loco Lenny   
zaterdag 15 juni 2013 16:26

De dood van voornaamste songschrijver Jeff Hanneman op 2 mei dit jaar was amper verwerkt, of Slayer begon een dikke maand al nieuwe tournee in Europa. In een bloedhete Rodahal in Kerkrade legden ze dat groepje sceptici, die het opstappen van het Dave Lombardo en dood van Hanneman alleen maar groter werd, het zwijgen op. Slayer is en blijft probably the best metalband in the world.


Slayer
 

Omdat een optreden van Slayer doen zonder eerst wat krachtvoer naar binnen te spelen een gevaarlijk groot risico is, trokken drie leden van Borod 666, met in hun kielzog twee grote fans naar Burger King. Op het menu: een XL Bacon Double Cheese Burger, de grootste King Fries en een Coca Cola van 75 centiliter. Bijna klaar om naar het slagveld in de Rodahal te vertrekken, maar nog niet helemaal. Om de strijdlust nog wat meer de hoogte in te stuwen, vloeien de Jägerbommen rijkelijk binnen. Resultaat: rond 21 uur is het tijd om het slagveld te betreden. Het optreden van de Nederlandse hardcoregrootheid Born From Pain was waarschijnlijk niet meer dan een opwarming voor de grote Slag van Kerkrade die binnen een uur zou ontstaan. Rond kwart voor tien gaan de lichten dan eindelijk uit en zien we maar zes essentiële letters oplichten in de zaal: het grootse SLAYER-logo.





De zenuwen gieren door de keel, we staan op onze benen te trillen van adrenaline en van bij de eerste verwoestende tonen van "World Painted Blood" bewijst Slayer waarom geen enkele andere metalband op deze aardkloot zo fucking gemeen kan uitpakken als hij. Het openingsnummer is niet uiteraard de sterkste tour de force gecreëerd door de band, toch ijzersterk blijft het niets ontziende thrash metal. Jawel, het is en blijft Slayer. Exodus-gitarist Gary Holt, vast tourlid sinds 2011, is wederom van de partij. Uiteraard kan hij niet tippen aan de rauwe kracht van wijlen Hanneman, zijn immer energieke liveverschijning maakt op zich al veel goed. Intussen heeft hij ook al zo veel getourd met Slayer dat hij een vast onderdeel is van de goed geoliede machine die de band na drie decennia (!) nog altijd is. Verloren zoon Paul Bostaph (Exodus! Testament! Forbidden!), die verantwoordelijk was voor de drumbombardementen tussen 1992 en 2002, heeft op zijn beurt niet de machtige basdrumvoeten van Dave Lombardo en hij zit er ook een paar keer naast. Wat wil je? Dit is geen minutieus georchestreerd notengeneuk, de roots van Slayer liggen in de punk. Daarbij blijven sfeer en intensiteit belangrijker. Bostaph helpt dan ook mee het optreden naar een agressief hoogtepunt brengen, zoals tijdens het machtige "Bloodline".



 

Het uitzinnige publiek krijgt de songs waarvoor het ongetwijfeld naar Kerkrade was afgezakt. Verbazingwekkend ook hoe intens nummers als pakweg "War Ensemble", "Chemical Warfare" en "Dead Skin Mask" blijven klinken voor een band die de dertig al gepasseerd is en twee (!) sleutelmuzikanten mist. Ligt het aan Tom Araya die ongelooflijk goed bij stem zit of het immer professionele gitaarspel van gitarist/gezicht van de band Kerry King? De Duivel mag het weten. Een ding staat vast: ondanks de afwezigheid Dave Lombardo en dood van Jeff Hanneman klinkt Slayer verbijsterend strak in Kerkrade. De voorspelbare afsluiters "Raining Blood", "South Of Heaven" en "Angel Of Death" geven ons de genadeslag. Oren verdoofd check. Gekneusde ribben en verrot geslagen oog. Check. Benevelde geest. Check. Maar er is vooral dat gevoel dat metal vandaag de dag toch nog zekerheid kan bieden. En Slayer is daar hoofdverantwoordelijke voor. Om dat te vieren, wordt het bacchanaal verder gezet, ergens in het centrum van Kerkrade, waar een kermis voor nachtelijk vertier zorgt.


 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: