Cultus Cuts The Crap - Mei + Juni 2014
Cultus Cuts The Crap - Mei + Juni 2014 - Page 4 - Rondje Electronica PDF Afdrukken E-mail
Artikel
door PJ Symons   
donderdag 29 mei 2014 03:36
Artikelindex
Cultus Cuts The Crap - Mei + Juni 2014
Page 2
Page 3
Page 4 - Rondje Electronica
Page 5 - Concert-Agenda
Alle pagina's

Rayko - Rebirth
 




RONDJE ELECTRONICA

1 Powell - Oh No New York (Untitled, Rave002)

Robin Hood van de rave en techno, of daar lijkt het op. Forceert op z'n eentje en alsof het niks is een stevig shot verse adrenaline in de Detroit stuff. Uitvinden of her-uitvinden doet Powell niet echt maar het spelplezier, enthousiasme druipen en bedruipen de pompende beats en al het lekkers dat hij er onder, tussen en achter verstopt.



2 Rayko - The Cave (Rebirth)

Disco, mag het even? Maar heerlijke moderne disco die veel meer dan pakweg (early) Aeroplane scherpe randjes bevat. Zoals bijvoorbeeld de heerlijke gitaarsolo richting het einde van dit nummer:



3 Martyn - Be My Own Pupil (The Air Between Words)

The Air Between Words.



4 Oaktree - Chapters (Chapters)

Vlaamsch toptalent in wording. De vinyl van Chapters kon je vorige maand vangen tijdens Record Store Day, en daar werden we blij van.



5 C. Young - Cindy Supermarket + World Communication (Daily's 10")

Was ook te vangen tijdens RSD14: C. Young's fijne 10" Daily's. C. Young aka Crumar Young aka Milan Warmoeskerken van oa Mittland och Leo en Condor Gruppe. Haast lome, gelaten en ontspannende vintage orgel- en/of moog-beats die klinken als een totaal ontspannen en onbezorgde wandelaar die geniet van zijn dagelijkse wandeling langsheen de mysterieuze en kleurrijke landschappen van de planeet Tau Ceti nog voor Barbarella er met haar ruimteschip crashte. Maar woorden zijn onnozel, zéker wanneer het muziek als deze betreft. (Bovendien: C. Young live aan het werk gezien in de fijne koffie-vinyl-bar-winkel Me & My Monkey in Antwerpen op RSD14: indrukwekkend, interessant en bloedmooi)



BONUS: 6 Coldplay + Jon Hopkins - Midnight

Weet u nog dat ik aangaf dat Coldplay evenals Ozark Henry nooit, en zelf niet per toeval, een goeie song zal schrijven? Wel, daar blijf ik bij. Wat ze hier doen is meer sfeer scheppen dan song schrijven en - dat hoor je meteen - de hand van producer Jon Hopkins klinkt duizend keer nadrukkelijker door dan die van Chris Fair Trade Martin en zijn lvd.


 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: