Songs on the Mahabharata: “Rockmuziek is passend voor het weergeven van innerlijke demonen” PDF Afdrukken E-mail
door Stijn Theus   
donderdag 26 november 2009 07:28
Artikelindex
Songs on the Mahabharata: “Rockmuziek is passend voor het weergeven van innerlijke demonen”
pagina 2
Alle pagina's

Vandaag gaat er een experiment van start in de vervallen loods van de Antwerpse Scheld’apen. ‘Songs on the Mahabharata’ is een visueel concert over u, maar ook over een strijd tussen grootmachten en de strijd in de mens. Bij het horen van ‘visueel’ en ‘rockconcert’ werd onze nieuwsgierigheid geprikkeld om op nader onderzoek uit te gaan en de bedenkers van het experiment aan een verhoor te onderwerpen. Stefan Wellens, de bezieler van het stuk, en Jo Jochems, de acteur, waren bereid hun pauze tussen de repetities op te offeren om enige klaarheid te scheppen rond hun experiment.

 

Stefan Wellens: Wel, we vertrekken van een rockconcert dat wordt opengetrokken naar een theatrale voorstelling. We hebben een heleboel objecten die we door de voorstelling heen maken en waar we dan zelf mee beginnen spelen. Op die manier wordt het heel visueel.

 

Songs on the Mahabharata Scheldapen De SpiegelWaarop is het stuk gebaseerd?

 

Stefan: Het is gebaseerd op de Mahabharata, een Indisch epos van 3000 jaar geleden dat ongeveer 18 boeken vult. Het is een oud verhaal dat over 2 families gaat, die niet anders kunnen dan zichzelf beginnen uit te moorden. Nu, we hadden al vrij snel door dat we onmogelijk over alle personages konden vertellen. Met meer acteurs kan je dat eventueel wel doen, maar wij hebben ervoor gekozen om dat vanuit het standpunt van één persoon te doen. Iemand die intern een oorlog met zichzelf uitvecht, wat het qua inhoud vrij intiem maakt.

 

18 boeken? Heb je die dan allemaal gelezen?

 

Stefan: Doorheen de jaren zijn er gelukkig een aantal samenvattingen van gemaakt. Het vereist natuurlijk heel veel research, maar gelukkig was er voor ons al veel onderzocht. We moesten dus niet al die boeken gaan lezen, maar we hebben de teksten wel. Die worden trouwens doorheen de voorstelling geprojecteerd, maar vrij snel zodat je het niet echt kan lezen. Zo verwijzen we naar het feit dat het allemaal wel echt gebaseerd is op een bestaande tekst.

 

Hoe vertaal je die tekst dan naar theater?

 

Jo: In mijn verbeelding speel ik één persoon met een persoonlijkheid die verschillende facetten heeft.

 

Stefan: Die persoon wordt doorheen de voorstelling door de visuele dingen die we doen, meer en meer geconfronteerd met zijn eigen demonen. Die demonen komen in verschillende vormen en hij reageert daar altijd anders op. In die zin brengen we de verschillende hoofdpersonages van het originele verhaal op de voorgrond.

 

Jo: Een aantal personages bereiken een punt in het verhaal waar ze heel menselijk worden, omdat ze twijfelen of ze kwaad zijn bijvoorbeeld. Die momenten hebben we er uitgepikt. In de mythe gaat het vaak over helden, halfgoden en goden, maar daar konden we niet echt iets mee doen. De menselijke momenten waar het heel moeilijk wordt een held te zijn, die wilden we eruit halen.

 



 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer podium: